Το σημερινό post είναι το πρωτοχρονιάτικο δώρο μου σε δύο ανθρώπους που έστησαν μια απάτη νομίζοντας ότι είναι έξυπνοι και σε όσους ανεγκέφαλους τους πιστεύουν. Δύο άτομα που αντί να το βουλώσουν και να σκύψουν το κεφάλι από ντροπή για τα όσα έκαναν, προσπαθούν να βγουν κι από πάνω.
Η υπόθεση έχει πάρει την άγουσα προς τις δικαστικές αίθουσες, αλλά λόγω του ότι σε μια πόλη όπως το Ηράκλειο, αυτοί που αρέσκονται στο κουτσομπολιό είναι περισσότεροι από τους σκεπτόμενους, αναγκάζομαι εκ των πραγμάτων να βγάλω κάποια πράγματα στον “αέρα” μπας και μπορέσουν κάποιοι να δουν πέρα από την μύτη τους! Γιατί όταν θα βγει η απόφαση του δικαστηρίου, ύστερα από 1-2 μπορεί και 3 χρόνια, μπορεί οι κατεργάρηδες να πάνε στον πάγκο που τους ανήκει, αλλά κανένας δεν θα το μάθει και μέχρι τότε, στηριζόμενοι στο γεγονός ότι είναι “ντόπιοι”, θα έχουν κάνει ήδη μεγάλη ζημιά με τα όσα λένε.
Η ιστορία είναι αληθινή και η εξιστόρηση των γεγονότων βασίζεται σε υπαρκτά στοιχεία (ηλεκτρονικές επιστολές, επιταγές, τιμολόγια, αποδείξεις αποδοχής χρεών κλπ). Σε αυτήν εμπλέκονται τα εξής πρόσωπα: ένας “δημοσιογράφος” που παρίστανε και τον εκδότη, μια πρώην τραπεζικός, κάποιος που είχε πιστέψει σε ένα όνειρο που του πούλησαν και μια γυναίκα που πίστεψε στο ίδιο όνειρο του και θέλησε να βοηθήσει όταν της ζητήθηκε. Τα δύο πρώτα πρόσωπα είναι οι “κομπιναδόροι” και τα άλλα δύο πρόσωπα οι εξαπατηθέντες. Για ευνόητους λόγους, στο παρόν post τα ονόματα θα αναφέρονται ως εξής: Όπου “Μ” ο δημοσιογράφος, όπου “Κ” η συνεργός του, όπου “Β” και “Ξ” τα θύματα της απάτης.
Ιούνιος 2009: ο “Μ” έχει διακόψει την έκδοση ενός περιοδικού μη μπορώντας να ανταπεξέλθει άλλο στα έξοδα του. Την ίδια περίοδο, γνωρίζει τον “Β” ο οποίος ετοίμαζε τότε ένα ψυχαγωγικό ενημερωτικό portal και αποφασίζουν να συνεργαστούν με τον “Μ” να αναλαμβάνει μια βασική στήλη. Στην πορεία, η “Κ”, κατόπιν συνεννόησης με τον “Μ”, κάνει την πρόταση στον “Β” να αναλάβει την επιμέλεια της έκδοσης του περιοδικού που εξέδιδε ο “Μ”. Ο “Β” ζήτησε να λάβει όλα τα σχετικά στοιχεία. Ο “Μ” του παρουσίασε μια κατάσταση που έδειχνε να έχει μια ιδιαίτερη δυναμική, αλλά απέκρυψε επιμελώς τα χρέη που κουβάλαγε μαζί του, καθώς και τις άσχημες σχέσεις που είχε δημιουργήσει στην αγορά. Ο “Β” λαμβάνοντας υπόψη του και το γεγονός ότι ο “Μ” ήταν ήδη γνωστός στον ιδιαίτερο χώρο που κινούνταν το περιοδικό, συμφώνησε να προχωρήσει στη συνεργασία. Σημειώνω εδώ, ότι η “Κ”, εγγυήθηκε για το εγχείρημα, λέγοντας ότι έχει διαθέσιμα χρήματα και αν χρειαστεί θα διαθέσει ένα μέρος για να στηριχτεί η προσπάθεια εφόσον υπάρξει ανταπόκριση από την αγορά. Το ποσό το οποίο ανέφερε ότι είχε στην κατοχή της, ήταν 1.5 εκατ. ευρώ!
Η ιδιοκτησία του περιοδικού παραμένει στον “Μ” ενώ η “Κ” αναλαμβάνει την οικονομική διαχείριση (με το πρόσχημα της πρότερης εμπειρίας της στην τράπεζα) με την συμφωνία να υπάρξει μια πιλοτική περίοδος, από την οποία ο “Β” θα έκρινε εάν και κατά πόσο θα ήταν ενδιαφέρον να επεκταθεί η συνεργασία σε άλλες βάσεις.
Τον Ιούλιο του 2009 βγαίνει το πρώτο πιλοτικό τεύχος στην νέα του μορφή και με τις ενέργειες που έγιναν από την πλευρά του «Β», πήγε καλά. Ο “Β” συνέχισε να προσπαθεί γνωρίζοντας αρχής εξ αρχής, ότι θα έπρεπε να περάσει ένα μικρό διάστημα έως ότου μπορέσουν να δουν κάποια έσοδα αλλά και για να πάρουν μια “πρώτη” εικόνα του όλου εγχειρήματος. Στόχος του το τέλος της χρονιάς (2009) που θα γινόταν πλέον ξεκάθαρο το αν και το κατά πόσο το όλο εγχείρημα θα είχε επιτυχία.
Αρχίζουν τα παρατράγουδα…
Τον Οκτώβριο του 2009, η “Κ” ανακοινώνει ότι εξαιτίας οικογενειακού προβλήματος, δεν μπορεί να “ακουμπήσει” το 1.5 εκ. ευρώ λόγω κληρονομικής διαφοράς με τον αδελφό της. Στην συνέχεια αποδείχτηκε ότι το ποσό ήταν ανύπαρκτο και ότι ουδέποτε υπήρξε εμπλοκή με τον αδελφό της.
Στα τέλη του Γενάρη του 2010, ο “Β” ζητάει από την “Κ” που είχε αναλάβει τα οικονομικά μαζί με τον “Μ”, να του δώσει μια πλήρη οικονομική εικόνα αλλά “σκάει” η πρώτη βόμβα. Παλαιό χρέος του “Μ” παρεμποδίζει την συνέχιση της έκδοσης η οποία δείχνει να είναι ήδη επιτυχημένη. Εκεί αρχίζουν και τα πρώτα παρατράγουδα. Αμφότεροι, “Κ” και “Μ”, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κατάσταση, παρουσιάζοντας στοιχεία που όπως αποδείχτηκε αργότερα, δεν είχαν σχέση με την πραγματικότητα.
Τον Φλεβάρη του 2010, “σκάνε” κι άλλα άσχημα νέα περί παλαιών οφειλών του “Μ” αλλά και περί οφειλών της “Κ” που έχουν δημιουργηθεί με πρόσχημα το περιοδικό. Ο “Β” βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλλημα. Να προχωρήσει ή να σταματήσει; Κι αν σταματήσει, όλα τα έξοδα που έχει κάνει μέχρι εκείνη τη στιγμή, άλλοτε υπό μορφή απευθείας δανεισμού στον “Μ” και άλλοτε υπό μορφή επένδυσης βασιζόμενος στα όσα είχαν υποσχθεί ο “Μ” και η “Κ”, τι θα γίνουν; Σε αυτό το σημείο ο “Μ” και η “Κ”, ζητάνε από τον “Β” αν μπορεί να απευθυνθεί στην “Ξ” για βοήθεια με την υπόσχεση ότι θα ξεκαθαρίσουν τα πάντα και ότι η νομική υπόσταση του περιοδικού θα αλλάξει έτσι ώστε να επέλθει το δίκαιο στην συνεργασία. Η “Ξ” που έχει πιστέψει στο αποτέλεσμα που έχει φέρει ο “Β”, δέχεται να βοηθήσει την κατάσταση, κάτι το οποίο πράττει συμβάλλοντας οικονομικά, αλλά και ουσιαστικά με προσωπική εργασία. Ο “Μ” και η “Κ”, δέχονται την βοήθεια της. Τον Απρίλιο του 2010 έχουν αρχίσει οι πιέσεις από πλευράς “Β” και “Ξ” για μια απεικόνιση της οικονομικής απεικόνιση κατάστασης. Αμφότεροι “Μ” και “Κ” που χειρίζονται τα θέματα αυτά, υπόσχονται και παρέχουν ελλειπή στοιχεία ενώ έχουν αρχίσει να εμφανίζονται διάφορα άλλα χρέη τους.
Ο “Β” μη έχοντας άλλη λύση, απαιτεί και παίρνει στα χέρια του τα μπλοκ των τιμολογίων καθώς επίσης και τα αποδειχτικά των εξόδων. Από τον πρόχειρο έλεγχο που κάνει, διαπιστώνει ότι τα μικτά κέρδη αγγίζουν τα 60.000 ευρώ και πως όλοι οι πελάτες που υποτίθεται ότι χρωστούσαν, είχαν εξοφλήσει. Παράλληλα, ανακαλύπτει ότι τα ποσά των τιμολογίων, δεν συμβάδιζαν με τις λίστες που του παρέδιδαν κατά καιρούς. Π.χ., του έλεγαν ότι ο τάδε πελάτης πλήρωνε 500 ευρώ την καταχώρηση, ενώ στα τιμολόγια φαινόταν ότι πλήρωνε 1500 ευρώ! Ευθύς αμέσως, ο “Β” απαιτεί και από τους δύο, α) να του εξηγήσουν τις διαφορές και β) να αποδώσουν τα χρήματα που έχει βάλει αυτός, γ) να επιστρέψουν τα χρήματα που έχουν δανειστεί από την “Ξ” και δ) να του αποδώσουν τα αναλογούμενα από τα κέρδη. Παράλληλα αποχωρεί από το περιοδικό στο οποίο – σημειώνω εδώ – εργαζόταν αμισθί και ανασφάλιστος!
Στις 5 Ιουλίου του 2010, μπροστά στον κίνδυνο να βρεθούν αντιμέτωποι με την δικαιοσύνη για απάτη, ο “Μ” και η “Κ”, συνυπογράφουν και αποστέλλουν ένα μακροσκελέστατο e-mail στον “Β”, που ανάμεσα στα άλλα αναφέρονται και τα εξής: Σε ότι μας αφορά, θεωρούμε ότι πρέπει να τα αφήσουμε στην άκρη και να προχωρήσουμε παρακάτω. Σε ότι μας αφορά πάλι, ζητάμε συγνώμη για την όποια εκ μέρους μας μαλακία ή έλλειψη επικοινωνίας.
…και εξαιρώντας προς το παρόν τις 2 επιταγές στο ΧΧΧΧΧ που πληρώθηκαν από σένα (και που θα τακτοποιηθούν μαζί με το σύνολο των υπολοίπων) (σημείωση: ποτέ δεν τακτοποιήθηκαν)
Την περασμένη εβδομάδα η «Κ» και εγώ είχαμε συζητήσει (για άλλη μια φορά από τις πάρα πολλές) την όλη κατάσταση και της είχα πει ότι προτίθεμαι να κλείσω την ατομική επιχείρηση ώστε να μην επιφέρει επιπλέον έξοδα και ότι μπορώ να μεταβιβάσω τον τίτλο ή/και την πλήρη διαχείριση του περιοδικού σε σένα (ή όπου αλλού) προκειμένου να βρεθεί λύση στα οικονομικά θέματα και να μην επιβαρύνομαι άλλο με παραπανίσια έξοδα.
Αμέσως μετά, ξεκινάει μια διαδικασία εξεύρεσης λύσης προκειμένου να μη χαθούν τα χρήματα που έχουν επενδυθεί με τους κατά καιρούς δανεισμούς και η κα «Ξ» που ήταν και η βασική δανειοδότης της προσπάθειας, καταθέτει μια συμφέρουσα πρόταση. Στα πλαίσια αυτής της πρότασης, υπάρχει και η εξής παράγραφος – πρόταση έτσι ώστε να βρεθεί ένας τρόπος για τον “Μ” α) να εξασφαλίσει την αποπληρωμή του χρέους του και β) διότι υπάρχει και η ανθρώπινη πλευρά:
Ο πρώτος των συμβαλλομένων (ο “Μ”) δύναται να παραμείνει ως απλός συνεργάτης του περιοδικού, με εύλογη και δίκαιη αμοιβή που θα συμφωνηθεί μεταξύ των μερών.
Ενώ λοιπόν ο ίδιος ο «Μ» έχει ζητήσει να βρεθεί μια λύση της κατάστασης και έχει εκδηλώσει την θέληση να μεταβιβάσει τα πάντα και ενώ η απέναντι πλευρά έδειξε όλη την καλή διάθεση προς τούτο, φτάνοντας μέχρι και του σημείου να του προσφέρει και εργασία , αυτός όχι μόνο απέρριψε την πρόταση, όχι μόνο άλλαξε κατεύθυνση, αλλά – ξαφνικά – ζήτησε και τα ρέστα απαντώντας αρνητικά και ζητώντας να του αποδοθούν έως και αποζημιώσεις!!
Στις 23 Ιουλίου 2010, σε μια ύστατη προσπάθεια που κατέβαλλε η κα «Ξ» υπό τον ορατό πλέον κίνδυνο ότι θα χάσει τα χρήματα που είχε δανείσει στον “Μ” και στην “Κ”, στέλνει στον “Μ” ένα e-mail, με το οποίο του ζητάει να συναινέσει στην λύση που αυτός είχε αρχικά προτείνει, να αλλάξει την επιθετική του στάση και ανάμεσα στα άλλα του αναφέρει ότι θα φροντίσει ώστε να μη τον εκθέσει στην αγορά! Ανάμεσα στα άλλα του γράφει: Για τον λόγο αυτό, σας επισυνάπτω, υπεύθυνη δήλωση και επιστολή την οποία σας ζητώ να την υπογράψετε προκειμένου να σταλεί από κοινού προς πελάτες, συνεργάτες κλπ. ώστε να ενημερωθούν όλοι για την θετική εξέλιξη, χωρίς να θιχτούν και να κοινοποιηθούν προς αυτούς οι οικονομικές διαφορές μας κάτι που βοηθάει στο να μην εκτεθείτε. Η επιστολή δεν σας θίγει στο παραμικρό, τουναντίον σας τιμά διότι δείχνει ήθος από μεριάς σας.
Ο «Μ», απαντά με μια ειρωνική επιστολή και ανάμεσα στα υπόλοιπα αναφέρει και τα εξής:
Αδυνατώ να κατανοήσω από που ορμώμενη προβαίνετε σε χαρακτηρισμούς ως προς την τάχα “επιθετικότητα” και τη δήθεν “αντιεπαγγελματική στάση μου”, αλλά κι ως προς τις επιλογές μου, οι οποίες είναι παντελώς ξένες προς εσάς.
Στην “συζήτηση” παρεμβαίνει η «Κ», η οποία οφείλει και αυτή χρήματα στην κα «Ξ» και προφανώς σε μια ύστατη προσπάθεια της να προφυλάξει και αυτή τον “μπιπ” της, έρχεται και τοποθετείται με αλήθειες. Αλήθειες οι οποίες, δυστυχώς για τον «Μ», αλλά και για την ίδια, αποδεικνύονται περίτρανα από αποδείξεις καταβολών, επιταγές κλπ. Απευθυνόμενη λοιπόν προς τον “Μ”, του γράφει τα παρακάτω, τα οποία κοινοποιεί ανοικτά προς κάθε εμπλεκόμενο και προς τους δικηγόρους τους.
Του γράφει λοιπόν η «Κ»:
Αναφέρεις ότι οι επιλογές σου είναι παντελώς ξένες προς την κα «Ξ» αλλά ξεχνάς: ι) ότι ανταποκρίθηκε άμεσα όταν σε γνώση μας της ζητήθηκε δίνοντας για να εξυπηρετήσει χρήματα για να εξοφληθούν οι εισφορές σου στο ΤΕΒΕ για να θεωρηθούν τα μπλοκ τιμολογίων, € 2.000 στη ΧΧΧΧ τη γραφίστρια, χρήματα στον ΧΧΧΧ για τα άρθρα του, χρήματα για να εξοφληθεί η επιταγή που σου είχα δώσει και είχε σφραγισθεί. Δεδομένων αυτών, δεν μπορώ να τη θεωρήσω ξένη.
ιι) το όνομα της υπάρχει στην και ταυτότητα του περιοδικού ως ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ και προσπάθησε να μας βοηθήσει όπως ξέρεις ποικιλοτρόπως στην Αθήνα. Συνεπώς δεν νομίζω ότι μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι δεν υπήρχε σχέση.
Πέραν των χρεών για την κα «Ξ» αλλά και όλων των άλλων χρεών που υφίστανται και βαρύνουν, έχουμε ακόμα ένα χρέος απέναντι μου ύψους € 7.500 που είναι η επιταγή που εξέδωσα στον ΧΧΧΧΧ. Όπως ξέρεις η επιταγή έχει σφραγισθεί και προσπαθώ με τον όποιο δυνατό τρόπο να ανταποκριθώ στην υποχρέωση αυτή, παρότι όχι δική μου. Ταυτόχρονα, έχω ήδη διακανονίσει με την κα «Ξ» την αποπληρωμή της επιταγής που σου είχα δώσει για τον ΧΧΧΧΧΧ (σε αντικατάσταση της δικής σου που αφορούσε στα παλιά χρέη του περιοδικού). Αυτά τα έχω κάνει και πράττω αισθανόμενη την υποχρέωση μου έναντι των ανθρώπων που βοήθησαν.
Σήμερα, αυτός ο άνθρωπος, καταφέρεται εναντίον όλων όσων εξαπάτησε, σκορπίζοντας συκοφαντίες προς πάσα κατεύθυνση! Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά ζητάει και τα ρέστα! Προσθέσω εδώ, ότι τον Αύγουστο του 2010, αποκαλύφθηκε ότι τον περασμένο Ιούνιο, ο “Μ” και η “Κ”, παρέλαβαν από σημαντικό πελάτη 2 επιταγές έναντι καταχωρήσεων που θα τοποθετούσαν στο περιοδικό, ενώ γνώριζαν πολύ καλά ότι δεν θα ανταποκριθούν στα όσα του έταξαν λόγω του ότι το περιοδικό είχε ήδη διακόψει την κυκλοφορία του, με αποτέλεσμα να βρεθούν για μια ακόμη φορά εκτεθειμένοι.
Σήμερα, αυτά τα πρόσωπα, έχουν το θράσος να καταφέρονται εναντίον όσων εξαπάτησαν. Σαν να μην έφταναν αυτά, εκμεταλλεύονται το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στο Ηράκλειο οι “λάσπες” πιάνουν αμέσως τόπο και με τις “μπιπ” που κάθονται και λένε, προσπαθούν και εν μέρει το κατάφεραν για λίγο, να πλήξουν την αξιοπιστία των ανθρώπων που εξαπάτησαν.
Όπως ανέφερα και στην αρχή, αυτή η ιστορία έχει πάρει την άγουσα για τα δικαστήρια. Δυστυχώς όμως, κάποιοι, εξακολουθούν να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και να την χρησιμοποιούν κατά πως θέλουν προς ίδιον όφελος. Έτσι, αποφάσισα να βγάλω την ιστορία στον “αέρα”, γιατί αν η τι άλλο, είναι άδικο να διαπομπεύεται η τιμή και η υπόληψη ανθρώπων που έχασαν τα λεφτά τους από δυο κοινούς απατεώνες, οι οποίοι – μη σας φανεί περίεργο – δικαιώνονται χωρίς αποδείξεις μόνο και μόνο επειδή είναι “ντόπιοι” σε αντίθεση με τον “Β” και την “Ξ” που δεν είναι “ντόπιοι”.
Για την ιστορία, η «Κ», εξακολουθεί να οφείλει τα χρήματα στην κα «Ξ», ενώ προσφάτως, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια της να γλιτώσει από τις ευθύνες της (τόσο της έκοβε), προσπάθησε να θίξει και την επιχειρηματική δραστηριότητα της γυναίκας που της δάνεισε χρήματα και μάλιστα το έκανε απρόκλητα! Όσο για τον «Μ», αυτός εξακολουθεί και παριστάνει τον “θιγμένο” που τον έριξαν με “στρατηγικό σχέδιο” για να τον χρεοκοπήσουν, ξεχνώντας να αναφέρει ότι τον Ιούνιο του 2009 ήταν ήδη χρεοκοπημένος και αναζητούσε διέξοδο στα αδιέξοδα που τον είχαν οδηγήσει οι παντελώς εσφαλμένες επιχειρηματικές του επιλογές, καθώς και το “κακό” όνομα που είχε δημιουργήσει με την σχεδόν εκβιαστική έως και προσβλητική συμπεριφορά του προς τους πελάτες!
Κλείνω το post με ένα ερώτημα: εσείς τι θα κάνατε στην θέση του «Β» και της «Ξ»; Τι θα κάνατε γνωρίζοντας ότι δύο κοινοί απατεώνες, δεν αρκέστηκαν στην εξαπάτηση αλλά προχώρησαν και στον εξευτελισμό των ανθρώπων που εξαπάτησαν με συκοφαντίες; Ξέρετε τι τους απάντησαν διάφοροι που έμαθαν την ιστορία και ειδικότερα αυτοί που για να πειστούν χρειάστηκε να δουν και τα πειστήρια; «Μη κάνετε τίποτα, θα χάσετε κι άλλα λεφτά κυνηγώντας τους». Τελικά αυτή είναι μια γενική άποψη που επικρατεί σε ανάλογες περιπτώσεις. Μόνο που ο ασπασμός αυτής της άποψης, επιτρέπει στους απατεώνες να εξακολουθούν να εξαπατούν γνωρίζοντας ότι το πιθανότερο είναι πως κανένας δεν θα κινηθεί εναντίον τους.
Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξει αυτό και κάθε κατεργάρης να πηγαίνει στον πάγκο του; Μήπως ήρθε η ώρα όλοι αυτοί οι απατεώνες που επιβιώνουν σε βάρος ανθρώπων που δουλεύουν σκληρά να καταγγελθούν; Δεν το καταλαβαίνω και δεν εννοώ να το καταλάβω τι σημαίνει να σου λένε “αν με πειράξεις θα σου κλείσω όλες τις πόρτες, δύο λέξεις να πω μονάχα”… Δηλαδή, υπό την απειλή της συκοφαντίας και του ηθικού και επαγγελματικού διασυρμού, όλοι όσοι είναι καθαροί πρέπει να υποκύπτουν στις ορέξεις των βρώμικων;
‘Εχει βρωμίσει ο τόπος από άτομα σαν τον “Μ” και την “Κ” και από άτομα σαν το παράδειγμα που ανέφερα σε προηγούμενο post με το τιμολόγιο των 4000 €. Όλοι οι άλλοι που δεν ανήκουν στην κατηγορία των μικρο-μεγάλων απατεώνων, τι πρέπει να κάνουν; Να αφήσουν τους απατεώνες να κάνουν κουμάντο στην ζωή τους και στα λεφτά τους ή να τους πατάξουν καταγγέλοντας τους ακόμα κι αν αυτό αποβεί μοιραίο για την όποια επαγγελματική τους δραστηριότητα;
Ήπιαν Καφέ και σχολίασαν