«Δεν θέλουν να αναπτυχθούμε». Αυτό μου είπε ένας εργαζόμενος σε καράβι σε μια συζήτηση που είχαμε και ξεκίνησε από τα θέματα του αυτοκινήτου. Νέος άνθρωπος, γύρω στα 30.
Ακολουθούν τα όσα είπε:
«Ένα λύκειο έχω τελειώσει, μπορεί να μην είμαι μορφωμένος, αλλά βλέπω τι γίνεται. Για ποια ανάπτυξη μας μιλάνε; Αυτοί κάνουν τα πάντα για να μην αναπτυχθούμε. Αντί να δώσουν την ευκαιρία σε εμάς τους νέους να δημιουργήσουμε, κάνουν τα πάντα για να μας εξοντώσουν. Αντί να μας δώσουν κίνητρα να δημιουργήσουμε μας υποβαθμίζουν σαν ανθρώπους. Άρα μας δουλεύουν. Υπαλλήλους μας θέλουν χαμηλόμισθους και ζητιάνους. Η κρίση είναι ένα παραμύθι, ένα καλοστημένο σχέδιο να μας φέρουν στο απροχώρητο για να αναγκαστούμε να δεχτούμε δουλειές με μισθούς πείνας, γιατί όταν φτάσουμε να πεινάσουμε, θα αναγκαστούμε να δεχτούμε τα 400 ευρώ τον μήνα… Εγώ φίλε μου ψάχνομαι να φύγω από την Ελλάδα, να πάω αλλού. Εδώ δεν υπάρχει κανένα μέλλον. Θέλω να φύγω όσο είναι καιρός και μπορώ να διαθέσω χρήματα ακόμα και για το εισιτήριο μου, γιατί σε λίγο καιρό δεν θα μπορώ ούτε να φύγω, γιατί δεν θα έχω την δυνατότητα να το κάνω».
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται παραπάνω σχολιασμός.
Καλημέρα και χρόνια πολλά. Έτσι είναι. Η κρίση είναι φτιαχτή και δεν έγινε για να μαζέψουνε οι λίγοι το χρήμα. Η κρίση είναι το μέσον για την υποδούλωση του ανθρώπου.
Καλημέρα Δημήτρη. Έτσι είναι όπως τα λες.
Δε βαριέσαι… Να μου το θυμηθείς. Θα γυρίσει ο τροχός και θα έρθουν τα πάνω κάτω και τα μέσα έξω. Δε θ’ αργήσει αυτή η ώρα. Απλά μέχρι να έρθει θα πιεστούμε πάρα πολύ. Ο καθένας μας πρέπει να έχει δυνάμεις και αντοχές και να μη μας παίρνει από κάτω. Να θυμώνουμε αλλά να μην απογοητευόμαστε. Διαβάστε τα σημάδια…
Καλή χρονιά να έχουμε Δημήτρη, με υγεία και προπάντων με υπομονή!