«Μαύρες» αλήθειες…

Σήμερα θα μιλήσω για “μαύρες” αλήθειες. “Μαύρες” αλήθειες όπως τις ζω τους τελευταίους μήνες στο Ηράκλειο της Κρήτης. Φαντάζομαι, ότι αυτά που θα πω, είναι ένας μικρός καθρέπτης μιας πραγματικότητας που ισχύει σε πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα το γενικεύσω, καθώς δεν έχω την εμπειρία άλλων περιοχών. Επίσης, δεν το γενικεύω σε όλη την Κρήτη, καθώς επίσης δεν έχω την εμπειρία σε  άλλες περιοχές πέραν αυτής του Ηρακλείου.

Ηράκλειο, η πόλη του “μαύρου” κι αν το μυαλό σας πηγαίνει στο χόρτο, κάνετε ένα μεγάλο λάθος. Το “μαύρο” είναι το χρώμα που έχει το χρήμα σε αυτή την πόλη.

Μια εταιρεία ζητάει συνεργάτες… Από όσους ενδιαφέρονται, οι μισοί τα θέλουν “μαύρα”, ακόμη και το ΙΚΑ, “μαύρο” στο χέρι. Εταιρεία έκανε την απίστευτη προσφορά σε άλλη εταιρεία… “Αυτά που θέλετε, κάνουν πχ 1000 €”. Για να έρθει το κλου: “ξέρετε, εμείς δεν κόβουμε τιμολόγιο πάνω από 100 €, αν θέλετε το δέχεστε, μόνο έτσι συνεργαζόμαστε. Μπορείτε όμως να μας κόψετε εσείς ένα τιμολόγιο με ΦΠΑ ίσης αξίας της προσφοράς που σας κάνουμε και είμαστε καλυμμένοι”! Δηλαδή… να κόψει ο πελάτης ένα τιμολόγιο αξίας κοντά στα 4400 € για να βγει ένα ΦΠΑ κοντά στα 1000 € που θα το ωφεληθεί ο μάγκας “επιχειρηματίας”! Εξυπακούεται ότι το ΦΠΑ που θα κληθεί να κόψει σε τιμολόγιο το υποψήφιο θύμα, θα αφορά την συνολική αξία της προσφοράς με το ΦΠΑ. Αν όλα αυτά σας φαντάζουν υπερβολικά, δεν έχετε παρά να “επιχειρήσετε” στο Ηράκλειο και θα καταλάβετε. Οι 5 στους 10 συνεργάτες και οι 5 στις 10 επιχειρήσεις, λειτουργούν με κανόνες μπαγαποντιάς. Όχι μόνο λειτουργούν, αλλά επιβιώνουν κιόλας.

Κι έρχεται η στιγμή που λέει ο αγανακτισμένος επιχειρηματίας: “θα πάω στην εφορία και θα γίνει της γνωστής το σιδηρούν κιγκλίδωμα”, αλλά όπως το λέει, έτσι και το ξεχνάει ευθύς αμέσως, καθώς ξέρει ότι σε μια “κλειστή” κοινωνία, αυτά μαθαίνονται και την ίδια στιγμή που θα το κάνει, θα έχει κλείσει και την πόρτα του στην αγορά. Εδώ μπαίνει άλλη μια “μαύρη” αλήθεια. Το κουτσομπολιό και ο διασυρμός που από την μια στιγμή στην άλλη μπορεί να διαλύσει ηθικά και οικονομικά τον οποιοδήποτε. Λέει ο ένας ότι του κατέβει και την αμέσως επόμενη στιγμή, μαθαίνει ο άλλος, ότι είναι απατεώνας, κραγμένη αδελφή και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους ενός ανθρώπου. Διώχνει κάποιος έναν τεμπέλη από την δουλειά του και φεύγοντας αυτός, έχει πιάσει έναν-έναν τους συνεργάτες του και τον διασύρει. Κι αν νομίζετε ότι αυτά “δεν πιάνουν τόπο”, κάνετε λάθος. Γιατί ναι μεν όλα αυτά “μένουν” για λίγο, αλλά πολλές φορές κάνουν χοντρές ζημιές.

Μιλάμε για ανεργία…αλλά όπως είπε και κάποια υπάλληλος σε αρμόδια υπηρεσία, οι νέοι στο Ηράκλειο, δεν έχουν μάθει να δουλεύουν. Βαριούνται. Θέλουν να τους πληρώνεις, να εμφανίζονται στη δουλειά τους όποτε τους βολέψει η διαδρομή (πήγα παραπάνω να αλλάξω λάστιχα στο αυτοκίνητο μου και πέρασα να δω τι κάνετε) και άλλα τέτοια “κουλά”. Σε συζήτηση που είχα με διευθυντή μεγάλης εταιρείας, μου είπε: “έρχονται για δουλειά και παίζεις στοίχημα στις πόσες μέρες θα σου πουν  ότι δεν μπορούν άλλο να δουλεύουν! Κι όταν έρχεται η περίοδος για τις ελιές, αρχίζουν τις άδειες να πάνε να τις μαζέψουν…άσχετα με το αν έχουν ή δεν έχουν ελιές”.

Χρωστάει κάποιος τα μαλλιά της κεφαλής του, του έχουν σφραγιστεί όλες οι επιταγές που έχει εκδώσει, απαιτεί να δεχτεί ο άλλος τον λόγο του ότι θα τον πληρώσει (σκέτο τον λόγο…και όχι τον λόγο τιμής) κι όταν ο άλλος του λέει “όχι”…τον βρίζει. Βέβαια, το ότι είναι κατασφραγισμένος και ότι χρωστάει της Μιχαλούς τα κέρατα, δεν του απαγορεύει να πάει στα μπουζούκια, να αλλάξει ζαντικά στο πανάκριβο τζιπ του (εκεί πληρώνει με μετρητά και δεν το παζαρεύει) και το κάνει, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν θα του μιλήσει κανείς και δεν θα τον πειράξει και κανείς.

Το Ηράκλειο είναι η πόλη των μεγάλων αντιθέσεων σε ότι αφορά τις δουλειές. Έχεις από την μια τις σοβαρές εταιρείες που λειτουργούν με νόμιμα πλαίσια και προσπαθούν να συνεισφέρουν στον τόπο κόντρα σε όλους αυτούς που ζουν σε βάρος των υπολοίπων. Μια άνιση μάχη, καθώς το “μαύρο” χρήμα δείχνει να έχει ακόμα δύναμη.

Δυστυχώς όμως, οι “μαύροι”, είτε είναι “εργαζόμενοι”, είτε είναι “επιχειρηματίες”, συντηρούν ένα κλίμα γενικότερης αμφισβήτησης και οι δικές τους “μαϊμουδιές”, χρωματίζουν και όλους αυτούς που είναι σοβαροί.

Λένε κάποιοι, ότι η κρίση θα επιφέρει και μια κάθαρση σε ότι αφορά όλους αυτούς τους “μαύρους”… Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η κάθαρση θα αργήσει πολύ να έρθει. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι μηχανισμοί που θα βάλουν ένα τέλος σε τέτοιες καταστάσεις. Το θέμα είναι, ποιος έχει το θάρρος να τους ενεργοποιήσει και να το κάνει προς όφελος όλων μας. Γιατί έως πότε θα αντέχουν οι σοβαροί να πηγαίνουν κόντρα στους “μαύρους” που έχουν τον τρόπο τους να επιβάλλονται και να επιβάλλουν τα δικά τους μέτρα και σταθμά σε όλα τα επίπεδα;