Σήμερα πλέω σε πελάγη ευτυχίας… Γιατί άλλωστε να μην είμαι; Πρωί-πρωί με τον καφέ με βρήκε το mail του αστρολογικού site. Η κυρά Κίτσα η αστρολόγα με τα πτυχία από την Σμύρνη και με τα μεταπτυχιακά από την Αλεξάνδρεια (μεγάλη καφεμάντισσα και αστροαναγνώστρια σας λέω), το έλεγε ξεκάθαρα: «Με λαγοπόδαρο ξύπνησες σήμερα κι όλοι οι πλανήτες έχουν μαζευτεί τριγύρω σου και στήσανε χορό για τις χαρές που θα σου δώσουν… Λεφτά πολλά στο διάβα σου, επιτυχίες, θα πας σε μέρη που θα ανοίγουν οι πόρτες στον διάβα σου, θα γευτείς όμορφες γεύσεις». Κι ο έρωτας; Που τον πας τον έρωτα! Εκεί να δείτε χαρές και πανηγύρια… Σε κάθε βήμα δέκα-δέκα θα πέφτουν ξερές και θα σέρνονται στον διάβα μου παρακαλώντας να τις κοιτάξω! Μάλιστα, αυτά έλεγε το mail. Αμ στην υγεία; Καλά, εκεί δεν το συζητάμε. Σύμφωνα – λέει – με τα άστρα, αν όλοι είχαν την υγεία που έχω εγώ σήμερα, θα έκλειναν τα νοσοκομεία. Υγεία να δουν τα μάτια σας. Υγεία να δώσω και σε εσάς γιατί θα μου περισσεύει κιόλας.
Ήπια που λέτε τον καφέ μου (διπλό ελληνικό σε μεγάλη κούπα με μπόλικη ζάχαρη καθότι γλυκό παιδί), έβαλα τα καλά μου, έβαλα την γραβάτα μου, μπήκα στην καρακουκλάρα την κάμπριο την BMW (ε…σεις στην εφορία, δεν είναι δική μου, για δοκιμή την έχω), πάτησα το μπουτόν να πάρει μπροστά, κότσαρα τον λεβιέ στο R και βγήκα από το σπίτι. Πάνω που πάω να κοτσάρω τον λεβιέ στο D (αυτόματο γαρ), πιάνει το μάτι μου το γραμματοκιβώτιο. Σαν πολλά είχε μέσα κι είπα να τα πιάσω να τα δω. Άνοιξα το γραμματοκιβώτιο με το χαμόγελο στα χείλη… Το είχε πει η κυρά Κίτσα η Σμυρνιά, όλα καλά θα πάνε, οπότε φαντάστηκα ότι θα έβρισκα τις ειδοποιήσεις για να εισπράξω κάτι χρήματα. Αμ δε! Λογαριασμοί ήταν! Πρώτη κρυάδα, αλλά σύντομα κατάλαβα τι είχε γίνει. Η κυρά Κίτσα, έλεγε για χρήματα που θα έπαιρνα σήμερα. Οι λογαριασμοί ήταν εκεί από χθες. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο!
Σε αυτή τη σκέψη, αναθάρεψα και έβαλα μπροστά να κινήσω προς τις επιτυχίες της ημέρας που περίμεναν εμένα για να τις κάνω δικές μου.
Για να μη τα πολυλογώ, εγώ όρμησα προς τις επιτυχίες…αυτές όμως απουσίαζαν. Πόρτες άνοιξα πολλές, άλλες προς τα μέσα (Ωθήσατε) κι άλλες προς τα έξω (Έλξατε). Σε αυτό, δεν μπορώ να πω τίποτα. Η κυρά Κίτσα έπεσε μέσα 100%. Το θέμα είναι, ότι εγώ τις άνοιγα τις πόρτες για να μπω και τις άνοιγα ξανά, για να βγω…άπραγος. Λάθος! Κάποιες πόρτες τις άνοιξα για να βγω, αφού είχα κάνει δουλειά… Ήταν η πόρτα του ΤΕΒΕ για να πληρώσω, η πόρτα της εφορίας για να πληρώσω μια κλήση, η πόρτα της τράπεζας για να στείλω χρήματα σε συνεργάτες… Όσο για τις γεύσεις, τι να σας πω… Ένα με πίτα απ’ όλα κτύπησα κι αυτό μισό γιατί δεν τρωγόταν! Στον έρωτα να δείτε επιτυχία… Ούτε γέρικη μπεκάτσα καθισμένη στην άκρη του δίκαννου δεν πέτυχα! Όμως, παρ’ όλα αυτά, το τέλος της μέρας, με βρήκε υγιέστατο… Τώρα, κάτι ποναλάκια στη μέση, κάτι ποναλάκια στα πόδια, κάτι το στομάχι, κάτι ο πονοκέφαλος, αυτά δεν μετράνε! Σημασία έχει ότι γύρισα αρτιμελής, όπερ σημαίνει υγιής.
Έλα όμως που με έτρωγε να μάθω τι έκανα στραβά και δεν πήγαν τα πράγματα όπως τα είπανε τα άστρα, εκεί ψηλά στον ουρανό. Ανοίγω ξανά το mail, βλέπω το σχετικό τηλέφωνο (9011-ΧΧΧΧ-ΧΧΧΧ-ΧΧΧΧ) και αποφασίζω να πάρω. Μετά από ένα τέταρτο κι αφού άκουσα όλα τα σχετικά περί χαρτομαντείας, χαρτοπετσετομαντείας, καφεμαντείας, χειρομαντείας, χοιρομαντείας, εσπρεσομαντείας, κλπ, κλπ, κατάφερα και βρήκα την κα Κίτσα την Σμυρνιά.
- «Λεφτά στο διάβα μου πολλά, αλλά εγώ δεν τα είδα».
- «Πήγες σε τράπεζα σήμερα;»
- «Πήγα»
- «Εκεί ήταν, γεμάτη η τράπεζα από λεφτά!»
- «Ναι, αλλά εγώ νόμιζα ότι σήμερα θα έπαιρνα λεφτά…»
- «Κακώς το νόμιζες… εγώ είπα λεφτά πολλά στο διάβα σου, όχι ότι θα πάρεις λεφτά… Θα μπορούσες να πληρώσεις κιόλας πολλά λεφτά…»
- «Πλήρωσα…»
- «Είδες λοιπόν που γίνεσαι άδικος;»
- «Και οι πόρτες που θα άνοιγαν στον διάβα μου;»
- «Πήγες σε μέρη που οι πόρτες ανοίγανε μόνες τους, αυτόματα;»
- «Πήγα…»
- «Ε…είδες λοιπόν που είσαι άδικος; Τα άστρα δεν κάνουν ποτέ λάθος!»
- «Και οι γεύσεις; Έφαγα ένα σουβλάκι πίτα απ’ όλα και το πέταξα…».
- «Και φταίνε τα άστρα γι’ αυτό; Εσύ διάλεξες να πας, σε λάθος σουβλατζίδικο…».
- «Κι ο έρωτας; Οι γυναίκες που θα έπεφταν στον διάβα μου και θα με παρακαλούσαν;»
- «Τι άρωμα φοράς;»
- «Το Τάδε…»
- «Είδες λοιπόν που είσαι άδικος; Με αυτό το άρωμα, όλοι τις ρίχνουν τις γυναίκες σαν μπεκάτσες… Άρα, αυτό σημαίνει, ότι το φοράς με λάθος τρόπο…!»
- «Και μιας και το είπες κυρά Κίτσα, ποιος είναι ο σωστός τρόπος;»
- «Σε παρακαλώ, καφεμάντης αστρολόγος είμαι, όχι ειδική επί της αρωματοτοποθέτησης! Μη τα θέλεις όλα δικά σου!»
- «Και η υγεία; Τα ποναλάκια; Οι σφάχτες στην μέση; Εσύ είπες ότι θα είμαι ντούρος σήμερα…».
- «Είδε λοιπόν που είσαι άδικος; Σου φταίνε τα άστρα που εσύ βγήκες στους δρόμους κι άρχισες τα σούρτα φέρτα και κουράστηκες;»
- «….(μούγκα εγώ δεν ήξερα τι να πω)….».
- «Για να έχουμε καλό ρώτημα, τι ζώδιο είσαι;» (ρώτησε η κυρά Κίτσα)
- «Τοξότης…»
- «Και από ωροσκόπο;»
- «Αιγόκερως…».
- «Να λοιπόν το πρόβλημα… διάβασες λάθος ωροσκόπιο. Αυτό που διάβασες, ήταν για όλους τους άλλους Τοξότες, όχι για σένα… Για σένα ήταν άλλο… Κάτσε να σου πω το αυριανό σου και να δεις που θα πέσω μέσα…»
- «Με λαγοπόδαρο θα ξυπνήσω αύριο κι όλοι οι πλανήτες θα έχουν μαζευτεί τριγύρω μου και θα στήσουνε χορό για τις χαρές που θα μου δώσουν… Λεφτά πολλά στο διάβα μου, επιτυχίες, θα πάω σε μέρη που θα ανοίγουν οι πόρτες στον διάβα μου, θα γευτώ όμορφες γεύσεις, δεν θα ξέρω ποια γυναίκα να πρωτοδιαλέξω και από υγεία σούπερ».
- «Με εντυπωσίασες… έτσι είναι, που το ξέρεις;»
- «Μου το είπανε τα άστρα…».
Ήπιαν Καφέ και σχολίασαν