Ποιος χρωστάει τι και σε ποιον

«Μας χρωστάτε, μας κάνατε εκείνο, μας κάνατε το άλλο…». Σε μια περίοδο όπου επιβάλλεται σύνεση, ψυχρή λογική και στυγνή διπλωματία, οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι, επέλεξαν για μια ακόμη φορά, την τακτική νηπιαγωγείου. Δυστυχώς, αυτή η τακτική, είναι ένα ακόμα γνώρισμα της «ελληνικής» φυλής. Οι «ξένοι», γνωρίζουν πολύ καλά αυτό το μειονέκτημα μας (όπως και τόσα άλλα) και φροντίζουν να το εκμεταλλευτούν δεόντως για να μας αναγκάσουν να διασυρθούμε κι άλλο. Ξέρουν τι κάνουν και φαντάζομαι, ότι μετά από το εξώφυλλο του Focus, απλά περίμεναν – για να μην πω ότι έπαιξαν και στοιχήματα – τα ελληνικά εθνικιστικά ξεσπάσματα.

Αυτή τη στιγμή, είναι βέβαιο ότι δεχόμαστε «επίθεση» από συγκεκριμένους κύκλους και για συγκεκριμένους λόγους. Είναι επίσης βέβαιο, ότι η Γερμανία, έχει πολλούς και διαφορετικούς λόγους, να στηρίξει αυτή την επίθεση (βλέπε Siemens, υποβρύχια, άρματα μάχης, eurofighter, χρήματα της ΕΕ που τα χρησιμοποίησε για να στηρίξει την ένωση με την πρώην ανατολική Γερμανία). Ότι συμβαίνει με την Ελληνική οικονομία, έχει συμβεί με τα περισσότερα Ευρωπαϊκά κράτη μέλη της ΕΕ. Το μαγείρεμα των λογιστικών ενός κράτους, δεν είναι ελληνικό προνόμιο. Είναι όμως δικό μας προνόμιο, να βγαίνουμε και να «γκαρίζουμε» για να στηρίξουμε εσωτερικές μικροπολιτικές. Το κάνουμε χωρίς να σκεφτούμε ότι οι γείτονες έχουν στήσει αφτί περιμένοντας να πιαστούν από μια δική μας λέξη για να βρουν την ευκαιρία να τραβήξουν την προσοχή, μακριά από τα δικά τους άπλυτα.

Τώρα θυμηθήκαμε τα χρέη των Γερμανών; Όταν η γερμανικές κυβερνήσεις, στήριζαν τις μίζες προκειμένου να πουλήσουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που προσέφεραν οι εντόπιες εταιρείες τους, εμείς τι κάναμε; Χρηματιζόμασταν σε όλα τα επίπεδα… Δηλαδή, τότε οι Γερμανοί ήταν καλοί; Τότε δεν μας χρωστάγανε πολεμικές αποζημιώσεις;

Η Ελλάδα πάσχει πολιτικά σε γενικότερο επίπεδο και πολύ περισσότερο σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν έχουμε ικανούς πολιτικούς να σταθούν στο ύψος των καταστάσεων και το κυριότερο να μπορούν να ελιχτούν σε διπλωματικό επίπεδο. Αυτό το γνωρίζουν όλοι οι «κακοί» ξένοι. Όπως γνωρίζουν ότι σε κάθε πρόκληση, ο έλληνας αντιδρά «εν θερμώ» με αποτέλεσμα να χάνει τον έλεγχο και σε αυτό αποσκοπούν, με απώτερο στόχο, την γελοιοποίηση μας σε διεθνές επίπεδο.

Θυμηθήκαμε ότι μας χρωστάνε με αφορμή το εξώφυλλο ενός περιοδικού; Ναι, το εξώφυλλο είναι κατάπτυστο, αλλά αυτό τι σημαίνει; Ότι πρέπει να αντιδράσουμε σαν νήπια που τους έχυσαν την σούπα; Δεν καταλαβαίνει κανένας ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, η ψυχρή λογική επιβάλλει να το κάνουμε «τουμπεκί ψιλοκομμένο» και να βάλουμε μπροστά την «διπλωματική μηχανή» και εφόσον – αποδεδειγμένα – δεν την έχουμε ότι πρέπει να την φτιάξουμε; Αναρωτιέμαι, δεν υπάρχει ούτε ένας ικανός στα εξωτερικά ζητήματα; Ούτε ένας που να μπορεί να σκέφτεται ψυχρά;

Κάλεσαν η Μέρκελ και ο Ομπάμα, τον Γιωργάκη για συναντήσεις. Έτρεξαν αμέσως οι ανεγκέφαλοι – εγκέφαλοι, να ερμηνεύσουν τις προσκλήσεις ως «κινήσεις» στήριξης… Δουλευόμαστε; Η μεν Μέρκελ, προφανώς θέλει να διασφαλίσει ότι δεν θα ανοιχτούν παραπέρα τα θέματα που αφορούν την εμπλοκή των γερμανικών κυβερνήσεων (βλέπε διασπάθιση χρημάτων του γερμανικού λαού) στις μίζες που είναι μπλεγμένες, όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις (με πρωταγωνίστριες αυτές του ΠΑΣΟΚ λόγω περισσότερων χρόνων στην εξουσία). Ο δε Ομπάμα, θα εκμεταλλευτεί δεόντως την όλη κατάσταση, για να ενισχύσει τις συμμαχίες του στην ΕΕ στηρίζοντας τους «αδύναμους κρίκους». Θα δείτε, ότι και στις δύο περιπτώσεις, ο Παπανδρέου, αντί να εκμεταλλευτεί την κατάσταση προς όφελος της Ελλάδας, θα κατεβάσει παντελόνια προκειμένου να καταλαγιάσει την «θύελλα» και να φανεί στο εσωτερικό σαν ένας νέος ο «εθνοσωτήρας». Δεν τον κατηγορώ, γιατί θα κάνει ότι έκαναν όλοι οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί ανεξαρτήτως πολιτικού χρώματος. Θα το κάνει, γιατί αυτό έχει μάθει να κάνει, γιατί ο ραγιαδισμός και τα ο μικροσυμφέροντα, είναι η κινητήρια δύναμη της εξωτερικής μας πολιτικής.

Οι γερμανοί μπορεί να μας χρωστάνε τα μαλλιοκέφαλα τους, αλλά εμείς χρωστάμε στους εαυτούς μας μια εξήγηση σχετικά με το ερώτημα «γιατί τόσα χρόνια αφήνουμε ανίκανους πολιτικούς να μας διασύρουν σε παγκόσμιο επίπεδο…». Ας το καταλάβουμε. Το περιοδικό Focus, δεν μας διέσυρε. Απλά μας θύμισε ότι η Ελλάδα, είναι ανοιχτή παντού και σε κάθε τι… Δεν μας πλήγωσε το κ…δάκτυλο της Αφροδίτης, αλλά το γεγονός ότι ο Χ πάσα ένας στο εξωτερικό, μπορεί και προβαίνει σε όποια ενέργεια θέλει, ακριβώς γιατί οι πολιτικοί στους οποίους δώσαμε εντολή να μας κυβερνήσουν, είναι ανίκανοι να τους εμποδίσουν. Το πρόβλημα λοιπόν, βρίσκεται ακριβώς εκεί, στο ότι εμείς αναδεικνύουμε ανίκανους πολιτικούς που μας εκθέτουν διαρκώς, εντός και εκτός… Γιατί γίνεται αυτό; Αρκετό καιρό πριν, είχα προσπαθήσει να δώσω μια εξήγηση εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους η κυβερνητική πολιτική στην Ελλάδα, είναι πέρα για πέρα επιτυχημένη, οπότε κακώς μας ενοχλούν τα όσα συμβαίνουν… Εμείς οι ίδιοι έχουμε επιλέξει και την εσωτερική κατάντια και τον διεθνή διασυρμό.