Θα γίνω Δροσουλίτης. Φάντασμα της πρωινής δροσιάς για να θωρώ τον κόσμο σαν μια σκιά πάνω σε τείχη ποτισμένα με αίμα…
Βαρέθηκα όλους αυτούς που σαν ακούσουν για κακό, τρέχουνε να προλάβουν, χωρίς να ρωτήσουν αν είναι αλήθεια και αυτός που το λέει γιατί το λέει… Βαρέθηκα και αυτούς που με κοιτούν με μισό μάτι… Βαρέθηκα και αυτούς που συζητούν για μένα χωρίς εμένα…
Καταλάβετε το, στεκόμαστε ανίσχυροι μπροστά στα παιχνίδια ανώμαλων τσαρλατάνων, που μόλις βρουν την ευκαιρία, ορμάνε να σε φάνε ζωντανό χωρίς να τους πειράξεις. Γείτονες, πολιτικοί, γνωστοί, περαστικοί… Όλοι τους γίνονται όρνια στην πρώτη ευκαιρία…
Διψάει ο κόσμος για κακό, για αίμα, για καταστροφή… Γιατί;
Μου είπε κάποιος κάποτε: αν δεις να σου ορμούν χωρίς να τους έχεις πειράξει, είναι γιατί φοβούνται μη και δεις τα άπλυτα τους. Ακόμα κι αν δεν έχεις άπλυτα, αυτοί θα σου τα φτιάξουν και σαν σημαίες θα τα δείχνουν σε όλους… Να φοβάσαι αυτούς που έχουν άπλυτα…
Κουράστηκα να μάχομαι κόντρα στην τρέλα με μόνη ασπίδα την φωνή μου, που και αυτή χάνεται μέσα στον χαλασμό των ουρλιαχτών που βγάζουν τα αγρίμια… Γιατί είναι αγρίμια όλοι αυτοί, που κοντοστέκονται ακονίζοντας μαχαίρια…
Δροσουλίτης λοιπόν κι ελπίζω να με δεχτούν στις τάξεις τους οι άλλοι Δροσουλίτες. Πολεμιστές αυτοί, πολεμιστής κι εγώ. Τουλάχιστον, εκείνοι ξέρανε τον εχθρό που πολεμούσαν, ενώ εγώ, πολεμώ έναν άγνωστο εχθρό…
Ο Καφετζής
Πληροφορίες σχετικές με τους Δροσουλίτες:
http://iansta.blogspot.com/2006/05/blog-post_114622172845127434.html
http://www.explorecrete.com/crete-west/GR-Frangokastello-Drosoulites.html












Ήπιαν Καφέ και σχολίασαν