Κι ύστερα ήρθαν οι δηλώσεις

Μετά τις φωτιές, ήρθαν οι δηλώσεις. Οι πολιτικοί ανέσυραν από το συρτάρι τους τα έντυπα με τις βαρύγδουπες εκφράσεις που επαναλαμβάνουν σε κάθε ανάλογη περίπτωση, κι αρχίσανε τα πέρα δώθε στα ΜΜΕ.

Λόγια θα πουν πολλά, αλλά το βέβαιο είναι ένα. Το πράσινο δεν θα φυτρώσει ξανά και οι κατεστραμμένες περιουσίες δεν θα αποκατασταθούν μόνο και μόνο επειδή το λένε αυτοί. Η καταστροφή θα ξεχαστεί πολύ γρήγορα, όπως θα ξεχαστούν και τα λόγια τα παχιά.

Δηλώσεις πάνε και έρχονται. Κυκλοφορούν στα πολιτικά γραφεία, στους διαδρόμους των ΜΜΕ, σε δρόμους και σε πλατείες. Το χειρότερο όλων, είναι πως όλοι αυτοί που κυκλοφορούν και με μια δήλωση ανά χείρας, δεν έχουν να προσφέρουν απολύτως τίποτα πέρα από τις λέξεις. Κι ας μη μου πείτε ότι φταίει η Νέα Δημοκρατία ή πως αν ήταν το ΠΑΣΟΚ στα πράγματα δεν θα γινόντουσαν όλες αυτές οι καταστροφές. Έτσι κι αλλιώς, δεν ευθύνονται αυτοί κι ας παίζουν το παιχνίδι με τις δηλώσεις. Πώς να ευθύνονται, από τη στιγμή που δεν κυβερνούν αυτοί, αλλά τα συμφέροντα που κρύβονται από πίσω τους;

Το έχουμε ξαναδεί το έργο και όταν θα αρχίσουν να εμφανίζονται στα καμένα δάση βιλίτσες και συγκροτηματάκια με καλαίσθητες μεζονέτες ή διάφορα εμπορικά κέντρα μαζί με υπερσύγχρονες λεωφόρους που πριν δεν είχαν διέξοδο λόγω δασικών περιοχών, θα είναι αργά. Όπως πάντα. Γιατί στην Ελλάδα, πάντα είναι αργά.

Το σύστημα είναι απλό και λειτουργεί άψογα: γίνεται η ζημιά, αρχίζουν οι δηλώσεις, έρχεται η λήθη, ύστερα έρχονται οι εργολάβοι κι όταν όλα τακτοποιηθούν και πάρουν τον δρόμο τους, όλα τελειώνουν εκεί. Κι αν κάποιοι διαμαρτυρηθούν, οι πολιτικοί τον ξέρουν τον δρόμο… Θα κάνουν δηλώσεις. Άλλωστε δεν κοστίζουν τίποτα και έχουν και μπόλικες στα συρτάρια τους…

Ο Καφετζής