Το θέμα της ελευθερίας σε ότι αφορά τα blogs και την χρήση τους, έχει απασχολήσει πολλάκις τόσο εμάς τους bloggers, όσο και τις διάφορες αρχές αλλά και τους εκπροσώπους της «κλασσικής» δημοσιογραφίας.
Σαφέστατα δεν τίθεται κανένας προβληματισμός ως προς την ελευθερία έκφρασης μέσω των προσωπικών ιστοσελίδων. Τίθεται όμως ένα σοβαρό θέμα, ως προς την έκταση της ελευθερίας και τον βαθμό που μπορούν να την επικαλεστούν κάποιοι προκειμένου να βλάψουν τον οποιοδήποτε.
- Μπορεί ένας blogger να γράφει ότι θέλει ακόμα κι αν αυτά που γράφει προσβάλλουν την αξιοπρέπεια άλλων;
- Μπορεί ένας blogger να κρύβεται πίσω από τις λέξεις «ελευθερία» και «δημοκρατία» για να συκοφαντήσει;
- Ο έλεγχος των σχολίων σηματοδοτεί αντιδημοκρατική συμπεριφορά;
- Ένας blogger που παρέχει την δυνατότητα ελεύθερου σχολιασμού στον οποιοδήποτε, φέρει ή δεν φέρει ευθύνη εάν το blog του χρησιμοποιηθεί ως όχημα εξύβρισης, προσβολής ή και συκοφαντίας τρίτων;
- Η ανωνυμία σε μια προσωπική σελίδα, είναι θεμιτή. Είναι όμως το ίδιο θεμιτή και αποδεκτή όταν πρόκειται για σελίδα που οι διαχειριστές της ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν μια ομάδα ανθρώπων, ένα χωριό, μια πόλη, ένα σύλλογο;
Η blogoσφαιρα, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην κοινωνία, αποτελείται από χιλιάδες ετερόκλητα στοιχεία και μοιραία οι αξιοπρεπείς αναγκάζονται να συνυπάρχουν με τους αναξιοπρεπείς. Σίγουρα πολλοί θα πουν: μη σε νοιάζει τι γράφουν, δεν με απασχολεί τι κάνουν οι άλλοι, ο καθένας κρίνεται από τα έργα του και άλλα πολλά.
Θα συμφωνήσουμε, αλλά θα διαφωνήσουμε κιόλας.
Όταν κάποιοι bloggers, όχι μόνο στρέφονται ενάντια ανθρώπων με βαρύτατους χαρακτηρισμούς, όχι μόνο το κάνουν ανώνυμα θεωρώντας λανθασμένα ότι προστατεύονται από την ανωνυμία τους, αλλά επιτρέπουν και σε τρίτους – άσχετους προς αυτούς και ως προς την κύρια θεματολογία του blog τους – να επιτίθενται με βαρύτατους χαρακτηρισμούς εναντίων τρίτων, τότε το πρόβλημα παύει να είναι απλό. Ειδικότερα δε, όταν οι ανώνυμοι επισκέπτες τους / σχολιαστές, φτάνουν στο σημείο να στέλνουν μέχρι και απειλητικά e-mail.
Ποια είναι λοιπόν τα όρια στην ελευθερία του blogging; Και για ποια όρια μιλάμε όταν κάποιοι χρησιμοποιούν αυτή την ελευθερία κακόβουλα;
Δεν θα αναφερθούμε στο θέμα της ανωνυμίας ενός blogger γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι μόνο ανώνυμοι δεν είμαστε. Είναι πολύ εύκολο για τις αρχές να φτάσουν στην πόρτα του οποιουδήποτε από εμάς αν το θελήσουν και είναι κάτι που το έχουμε ζήσει στο παρελθόν.
Και τι πρέπει να κάνει κάποιος που βάλλεται από μερικούς ανώνυμους που πέρα από τον ίδιο, προσβάλλουν και όλους εμάς που σεβόμαστε το blogging και υπερασπιζόμαστε την ελευθερία στην έκφραση; Για εμάς, το θέμα της ελευθερίας είναι αδιαπραγμάτευτο, αλλά όταν κάποιοι την εξισώνουν και την ταυτίζουν με την ελευθεριότητα, τότε το πράγμα ξεφεύγει.
Οι προσωπικές μας θέσεις:
- κανένας blogger δεν έχει το δικαίωμα να προσβάλλει την αξιοπρέπεια των άλλων και να συκοφαντεί ή να εξυβρίζει ελεύθερα καλυπτόμενος πίσω από τις λέξεις δημοκρατία και ελευθερία.
- ο blogger που επιτρέπει σε τρίτους να χρησιμοποιούν την σελίδα του ελεύθερα για να βλάψουν ή να εξυβρίσουν ή και για να συκοφαντήσουν άλλους, φέρει πλήρη ευθύνη των πράξεων του.
Στην δική μας περίπτωση, όλα έδειχναν ότι το Καφενεδάκι θα ήταν το πρώτο blog που θα στρεφόταν δικαστικά εναντίον άλλου blog απαιτώντας την αποκάλυψη της ταυτότητας των διαχειριστών του αλλά και της δημόσιας συγγνώμης τους μέχρι και την απομάκρυνση της σελίδας από το διαδίκτυο. Το μόνο που μας κώλυε σε αυτή την περίπτωση, είναι το ότι αυτό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως έναυσμα για περισσότερες εξελίξεις και εμείς δεν ανήκουμε στους υποστηρικτές του ελέγχου και της φίμωσης των bloggers. Η υπόθεση έμοιαζε να είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Δυστυχώς, για τους ανώνυμους που χρησιμοποίησαν την ιδιότητα του blogger ως ασπίδα, το να ανεβάζεις blog στα πλαίσια μιας μικρής κοινωνίας, τους πρόδωσε και χωρίς να μπούμε σε καμία διαδικασία, άνθρωποι – συντοπίτες τους – που παρακολουθούσαν σιωπηρά την αντιπαράθεση τους μαζί μας, αγανακτισμένοι από την συμπεριφορά τους και από την άρνηση τους να μπουν σε έναν διάλογο, μας τους κατέδειξαν. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να σημειώσουμε τα κάτωθι σχετικά με αυτούς που τους «ξεκουκούλωσαν»: α) οι άνθρωποι αυτοί δεν συμφωνούν με τις θέσεις μας στο συγκεκριμένο ζήτημα (αεροδρόμιο) αλλά επιθυμούν να γίνεται εποικοδομητικός διάλογος και β) αρνούνται να μιλάνε εξ’ ονόματος τους κάποιοι που με την διαδικτυακή τους συμπεριφορά (προβάλλοντας ως δικαιολογία την έλλειψη δεξιοτήτων) προσβάλλουν το δημοκρατικό ήθος και που με τις μικρότητες τους υποβαθμίζουν ένα τόσο σημαντικό θέμα γ) γιατί έδωσαν ακόμα και την ευκαιρία, σε παρείσακτους που δεν έχουν καμία σχέση με τον τόπο, να επεμβαίνουν και να αμαυρώνουν την προσπάθεια που καταβάλλουν οι κάτοικοι για την εξεύρεση μιας επωφελούς λύσης για όλη την τοπική κοινωνία και για το περιβάλλον.
Για εμάς πλέον δεν τίθεται θέμα «ενεργειών» κατά ενός blog, αλλά απαίτησης κατά των φυσικών προσώπων – διαχειριστών. Θα σκεφτεί κάποιος ότι διαχειριστές και blog είναι το ίδιο, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει ότι ισχύει και στον έντυπο τύπο. Ο εκδότης είναι απολύτως υπεύθυνος για την δημοσιευθείσα ύλη ανεξάρτητα αν αυτή έχει συγγραφεί από τρίτα πρόσωπα.
Η ύπαρξη του συγκεκριμένου blog, είναι απαραίτητη προκειμένου να υπάρξουν διάλογοι και να «ακουστεί» η φωνή των διαφωνούντων κατοίκων με το προτεινόμενο έργο εγκατάστασης του αεροδρομίου. Η παρουσία του στο διαδίκτυο, είναι επίσης απαραίτητη στα πλαίσια των δημοκρατικών διαδικασιών, αλλά και της περιφρούρησης των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπου για ένα κατά το δυνατόν βέλτιστο περιβάλλον και ένα ευοίωνο μέλλον.
Οι νυν διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας, θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι στην δημόσια ζωή ο μόνος τρόπος να μεταδώσει κάποιος τα μηνύματα και το όραμα του, είναι να διακατέχεται από σοβαρότητα και αξιοπρέπεια. Τα παραδείγματα ανθρώπων που δεν ακολούθησαν αυτές τις συμπεριφορές, είναι πάρα πολλά και μπορεί μεν σε βάθος χρόνου να ξεχνάμε τα ονόματα τους, αλλά δεν ξεχνάμε τα αποτελέσματα των πράξεων τους.
Αναμένοντας την διαγραφή του χαρακτηρισμού περί συκοφαντίας και των προσβλητικών σχολίων.
Καφετζής & Αγάπη Κ.
Ήπιαν Καφέ και σχολίασαν