Αετονύχηδες γέμισε η αγορά που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν προς ίδιον όφελος την άθλια κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα περισσότερα νοικοκυριά αλλά και πολλές επιχειρήσεις. Αποκαλυπτικό το άρθρο της Κ.Ε., το οποίο επιβεβαιώνει το πόσο ανεκπαίδευτος είναι τελικά ο Έλληνας αλλά και το γεγονός ότι αυτό το σύστημα που ονομάζεται Ελληνικό, είναι στο σύνολο του σαθρό και διάτρητο σε κακουργηματικό βαθμό επιτρέποντας σε όποιον το θελήσει, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, να εξαπατήσει τον οποιοδήποτε σε ότι αφορά θέματα με τις τράπεζες και το δημόσιο γενικότερα.
Είναι απίστευτη η ευκολία με την οποία πείθονται κάποιοι συμπολίτες μας να ενδώσουν στην κάθε λογής υπόσχεση για διευθέτηση χρηματοοικονομικών εκκρεμοτήτων μέσω δήθεν παραθύρων (γνωριμίες, επαφές κλπ). Το πρώτο βήμα, γίνεται τη στιγμή που θα βρεθεί ο πρώτος «γνωστός» που έχει έναν άλλο «γνωστό». Το φαινόμενο δεν είναι σημερινό και η αρρώστια της «γνωστοπάθειας», υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει.
Θέλεις καλύτερη εξυπηρέτηση σε τράπεζα και να βγάλεις δάνειο; Που θα απευθυνθείς; Στον γνωστό.
Έχεις φορολογικό θέμα για διευθέτηση; Που θα απευθυνθείς; Στον γνωστό. Θέλεις να βάλεις ρεύμα στο αυθαίρετο; Που θα απευθυνθείς; Στον γνωστό…
Όλοι έχουν κι από έναν γνωστό που ξέρει άλλους δέκα. Κάτι σαν την διαφήμιση παρόχου internet με τον κουρέα που λέει «έχω μια ξαδέλφη, που ο αδελφός του αφεντικού της…» και πάει λέγοντας.
Στις μέρες μας, το διαφημιστικό motto των τραπεζών «εδώ τα εύκολα λεφτά», πέρασε στα χέρια επιτήδειων που πλέον ονομάζονται «μεσάζοντες», «μεσολαβητές» ή απλά «γνωστοί». Απατεώνες και τοκογλύφοι που ζουν και επιβιώνουν με τις ευλογίες του κράτους. Όποια εφημερίδα και να ανοίξεις, θα δεις να δεσπόζουν αγγελίες που διαφημίζουν εύκολες λύσεις και διευκολύνσεις κάθε μορφής. «Δεν σου δίνουν δάνειο; Έλα σε μένα», «Δεν σου διακανονίζουν την κάρτα; Έλα σε μένα». Μέχρι και μετρητά στο χέρι σου προσφέρουν.
Σε αυτό το σημείο, επανερχόμαστε στο κλασσικό ερώτημα που έχει τεθεί πολλές φορές από αυτή τη σελίδα για τόσα άλλα στραβά που ταλανίζουν αυτόν τον τόπο: φταίνε αυτοί; Κάθε προϊόν και υπηρεσία που τίθεται προς διάθεση / πώληση, για να μπορέσει να πουληθεί, πρέπει να υπάρχει και αγοραστικό κοινό, διαφορετικά δεν πουλιέται και μένει στο ράφι αδιάθετο. Όταν κάποιος αντί να πάει να συμβουλευτεί την τράπεζα του ή τον δικηγόρο του, πιάνει το τηλέφωνο κι αρχίζει την αναζήτηση γνωστού που έχει κάποιον άλλο γνωστό, είναι σα να φωνάζει από μόνος του καίγομαι πιάστε με κορόιδο.
Βέβαια, δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το γεγονός, ότι αν αύριο το πρωί εξαφανιστούν οι διάφοροι «γνωστοί», το κράτος θα βάλει λουκέτο εν ριπή οφθαλμού και το κλειδί θα πεταχτεί στη θάλασσα. Αυτό όμως, δεν αιτιολογεί την ευκολία με την οποία αναθέτουν κάποιοι τη ζωή τους σε διάφορους αετονύχηδες.
Είναι επίσης αξιοπερίεργο, πως, κάποιοι μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες ακολουθούν την ίδια οδό. Κατανοώ ως ένα βαθμό τον νοικοκύρη ή την νοικοκυρά που το παράκαναν με τα καταναλωτικά δάνεια και καταφεύγουν σε αυτές τις ακραίες λύσεις, αλλά δεν μπορώ να κατανοήσω τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι ζουν μέσα στην αγορά και καταλήγουν να γίνονται έρμαια στα χέρια επιτήδειων.
Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με αυτό που στην γενική του μορφή ονομάζεται «Business & Finance Consulting», είναι η αδυναμία κάποιων επιχειρηματιών, κυρίως του λεγόμενου μικρομεσαίου χώρου, να αντιληφθούν την πραγματικότητα που πολλές φορές έρχεται σε αντίθεση με τον ονειρικό κόσμο στον οποίο θέλουν να ζουν και να επιχειρούν. Παράδειγμα: ένας ειδικός στο αντικείμενο σύμβουλος, διαπιστώνει ότι το Χ πρόβλημα του επιχειρηματία, δεν επιλύεται ή ότι για να επιλυθεί και να βγει από τη δυσκολία στην οποία βρίσκεται, πρέπει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα, τις περισσότερες φορές, αυστηρά. Ενώ ο επιχειρηματίας βλέπει και ο ίδιος ότι δεν γίνεται διαφορετικά, αρχίζει να αναζητά γνωστούς, παράθυρα και σχισμές που θα του δώσουν την λύση που αυτός θέλει και όχι αυτή που ενδείκνυται. Είναι το σημείο που ανοίγει την πόρτα στους επιτήδειους αετονύχηδες για να περάσουν και να δράσουν. Κάποιοι από αυτούς, κρύβονται ακόμα και πίσω από τίτλους λογιστών, δημοσίων υπαλλήλων κ.α.
Τελικά τι φταίει; Το σύστημα που επιτρέπει στους αετονύχηδες να έχουν πελατεία; Η πελατεία; Ή μήπως δεν φταίει κανένας; Το εδώ τα εύκολα λεφτά πέθανε μαζί με τις τράπεζες που τώρα τα ζητάνε πίσω και καλώς το κάνουν καθότι δεν είπε κανείς ότι είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα. Βέβαια, η ξαφνική αλλαγή της πολιτικής τους, δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό τα σημερινά προβλήματα χρηματοδοτήσεων και εμπλοκών, ενώ σε ορισμένες τράπεζες, η απαίτηση αποπληρωμής των χρεών, γίνεται με την εφαρμογή ανήθικων μεθόδων. Μήπως εν τέλει είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο οι πνιγμένοι πλέον καταναλωτές και επιχειρηματίες, πιάνονται από τα μαλλιά τους και στρέφονται στους διάφορους αετονύχηδες που παραφυλάνε στη γωνία;
Για να καταλήξουμε: η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα;
Ο Καφετζής
Ήπιαν Καφέ και σχολίασαν