Λένε ότι κυβερνητική πολιτική απέτυχε. Ο «καταλληλότερος πρωθυπουργός» αναζητεί τρόπους να κρατηθεί στην εξουσία ακροβατώντας πάνω στις εσωκομματικές διαμάχες και στα απανωτά λάθη των υπουργών του.
Από την άλλη έχουμε τον «πλέον ακατάλληλο» για πρωθυπουργό, ο οποίος πασχίζει εναγωνίως να αποδείξει στην μαμά του ότι μπορεί να τα καταφέρει το ίδιο καλά με τον μπαμπά του, αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να εκτίθεται συνεχώς. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, γιατί αμφότεροι, αυτό που επιθυμούν διακαώς και δεν το λένε, είναι να συνεχίσουν επάξια την παράδοση που έχει η χώρα μας στις αποτυχημένες κυβερνήσεις. Είναι όμως αποτυχημένες;
Για φανταστείτε λέει, να υπήρχε μια κυβέρνηση που θα διέφερε από όλες τις άλλες. Μια κυβέρνηση που θα τηρούσε τους νόμους κατά γράμμα, μια κυβέρνηση που δεν θα άφηνε περιθώρια για «λαμογιές» σε κανέναν. Που θα σεβόταν τον πολίτη και θα απαιτούσε από τον πολίτη να σέβεται τους νόμους κατά γράμμα. Φανταστείτε μια κυβέρνηση που θα επέβαλε την αξιοκρατία σε όλους τους τομείς και δεν θα επέτρεπε «παραθυράκια» και «πλαϊνές πόρτες» σε κανέναν! Μια κυβέρνηση όπου τα στελέχη της θα έδιναν το καλό παράδειγμα καθημερινά, μια κυβέρνηση που θα εφάρμοζε στο 100% την κυβερνητική της πολιτική χωρίς καμία παρέκκλιση.
Εάν υπήρχε μια τέτοια κυβέρνηση, σκεφτείτε πόσοι Έλληνες θα «έχαναν». Δεν αναφέρομαι στους μεγαλο-καρχαρίες και στις εταιρείες και στους διάφορους μεγαλο-μεσάζοντες… Αυτά που θα έχαναν αυτοί, είναι ελάχιστα μπροστά στα όσα θα έχαναν όλοι οι άλλοι πολίτες μαζί.
Κοιτάξτε γύρω σας και αναζητήστε τον κάθε μπάρμπα Μήτσο και την κάθε κυρά Μαρία που παρακαλάει να βάλει τον κανακάρη της σε μια «καλή θέση» από το παράθυρο, άσχετα με το αν ο κανακάρης είναι παντελώς ανίκανος. Κοιτάξτε γύρω σας και αναζητήστε τον κάθε μπάρμπα-Νίκο που λάδωσε για να μπορέσει να επεκτείνει το αυθαίρετο. Κοιτάξτε γύρω σας και αναζητήστε τον κάθε μπάρμπα-Νίκο που πέρασε το σαραβαλάκι του από το ΚΤΕΟ ενώ αυτό ήταν αραγμένο έξω από το σπίτι του… Αναζητήστε τις φορές που η «ακυβερνησία» εξυπηρέτησε τους όποιους μικρούς ή μεγάλους σκοπούς σας… Ακόμα και το γεγονός ότι πετάμε το τσιγάρο από το παράθυρο του αυτοκινήτου μας, είναι δείγμα ότι η συντήρηση μιας «αποτυχημένης» κυβέρνησης μας εξυπηρετεί! Όλους μας εξυπηρετεί. Αν λοιπόν συγκεντρώσουμε όλες τις «μικρές δικές μας καθημερινές παρανομίες», αυτές θα ξεπερνούν σε μέγεθος όλες τις μεγάλες που πραγματοποιούν όλοι οι «μεγαλο-καρχαρίες» μαζί!
Μας κυβερνούν αυτοί που θέλουμε να μας κυβερνήσουν… Αυτοί που εξυπηρετούν τους μικρούς καθημερινούς σκοπούς μας και που μας δίνουν την ευκαιρία να αναπνέουμε τον αέρα της παραβατικότητας που μας επιτρέπει να ζούμε σε βάρος των υπολοίπων. Αυτό σημαίνει ένα πράγμα… Η κυβερνητική πολιτική στην Ελλάδα, είναι επιτυχημένη πέρα για πέρα, διότι καθημερινά εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Έλληνα στο έπακρο και με τον καλύτερο τρόπο. Γι’ αυτό ας μη παραπονιόμαστε. Έτσι κι αλλιώς, στις επόμενες εκλογές πάλι θα τους ψηφίσουμε και θα το κάνουμε με την κρυφή ελπίδα ότι δεν θα αλλάξουν τίποτα, για να μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε παραβατικά… Και να είστε σίγουροι ότι θα ψηφίσουμε αυτόν που θα είναι πιο φαφλατάς από τον άλλο, διότι μας αρέσουν οι φαφλατάδες… Μας αρέσει να μας παραμυθιάζουν, γιατί κι εμείς έτσι έχουμε μάθει, να παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας.
Η αντιστροφή των όρων
Η κυβερνητική πολιτική στην Ελλάδα, είναι επιτυχημένη πέρα για πέρα, διότι η κυβέρνηση καθημερινά εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Έλληνα στο έπακρο και με τον καλύτερο τρόπο. Όπως ακριβώς το έκαναν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις από την μεταπολίτευση και μετά. Έτσι τα θέλουμε τα πράγματα, έτσι είναι. Για να μπορούμε να συνεχίσουμε να κτίζουμε αυθαίρετα και μετά να ζητάμε την νομιμοποίηση τους, για να μπορούμε να πετάμε τα σκουπίδια μας ολούθε, για να μπορούμε να βολευόμαστε σε θέσεις στο δημόσιο, για να μπορούμε να λαδώνουμε, για να μπορούμε να ζούμε σε βάρος του γείτονα μας, για να μπορούμε να δηλώνουμε ότι θέλουμε, για να μπορούμε να το παίζουμε καμπόσοι με ξένα λεφτά, για να μπορούμε να κλέβουμε το δημόσιο….
Θα μιλούσαμε για αποτυχημένη κυβερνητική πολιτική, στην περίπτωση που η κυβέρνηση: θα έστελνε στο σπίτι τους όλους τους ανίκανους δημόσιους υπαλλήλους, θα έμπαινε στα νυχτερινά κέντρα και στα καζίνο και θα απαιτούσε πόθεν έσχες από τους πελάτες, δεν θα επέτρεπε κανένα αυθαίρετο, δεν θα επέτρεπε καμία «λαμογιά», θα απέλυε κάθε δάσκαλο ή καθηγητή που θα τολμούσε ακόμα και να σκεφτεί να κάνει μαθήματα κατ’ ιδίαν, θα αφαιρούσε δια παντός τις άδειες από γιατρούς που θα έπαιρναν φακελάκια, θα έβαζε δια παντός λουκέτο σε κάθε επιχείρηση που θα τολμούσε να αποκρύψει έσοδα, θα τιμωρούσε αυστηρά κάθε πολίτη που θα πέταγε τα σκουπίδια του όπου έβρισκε, θα τιμωρούσε αυστηρά κάθε δήμαρχο που θα επέτρεπε έστω και την παραμικρή παρατυπία στην περιοχή του, θα τιμωρούσε αυστηρά κάθε οδηγό που θα παρεμπόδιζε την κυκλοφορία με το παράνομο παρκάρισμα του…
Θέλουμε στ’ αλήθεια μια τέτοια κυβέρνηση; Κάτι μου λέει ότι κανένας δεν την θέλει, γι’ αυτό ας σταματήσουμε την γκρίνια και ας κρατήσουμε τις φωνές μας για να έχουμε δυνάμεις όταν θα φωνάζουμε το «είσαι-είσαι ο πρωθυπουργός» κάτω από τα μπαλκόνια των κατάλληλο-ακατάλληλων…
Ο Καφετζής
kalooo poly kalooo!
Αυτό που προσωπικά βλέπω είναι να μην υπάρχει όχι μόνον σήμερα, αλλά δεκαετίες τώρα, καλή διάθεση να τα βρούνε σε κάποια θέματα όπως η παιδεία. Το ρουσφέτι και η αναξιοκρατία δεν είναι φαινόμενο σημερινό. Έχει ρίζες τόσο βαθιές που χάνεσαι αν προσπαθήσεις να τις ψάξεις. Μία απορία έχω. Μας κυβερνάν οι πολιτικοί, ή τα γκάλοπ;
Με αγάπη
Max
Οί δυσκολίες οί οικονομικές σίγουρα θά βοηθήσουν. Οί άνθρωποι θά αναγκαστούν νά αναθεωρήσουν τήν στάση τους σέ σχέση μέ τούς γύρω τους καί θά γίνουν περισσότερο κοινωνικοί. Ακολούθως καί οί όποιες εξουσίες θά προσαρμοσθούν.