Ψυχομετρικό τεστ καταναλωτή

- «Το πήρα απόφαση…θα σου κάνω ένα ψυχομετρικό τεστ», είπε η Αγάπη και έβγαλε από την τσάντα της έναν αχταρμά με χαρτιά.
- «Γιατί;»
- «Γιατί είναι της μοδός», απάντησε.
- «Της μοδός μπορεί να είναι, αλλά εγώ δεν πάω για μπάτσος…», είπα που να μη το έλεγα.
- «Ναι, αλλά είσαι Έλληνας καταναλωτής σε περίοδο ύφεσης», συνέχισε η Αγάπη. «…όπερ σημαίνει θέλω να δω εάν έχεις ροπή στην υπερ-κατανάλωση».
- «Να βάλω καφέ πριν από το τεστ;».
- «Να βάλεις…», είπε κι έπιασε το χαρτί και το στυλό.

Έβαλα τον καφέ, άναψα κι ένα τσιγάρο. Έφερα κοντά και το μπουκάλι με την ρακί (ποτέ δεν ξέρεις), οπλίστηκα με υπομονή κι αφέθηκα στην ψυχομετρική ανάλυση.

- «Ερώτηση πρώτη: πόσα ξόδεψες σήμερα στο super market;»
- «226 ευρώ και τριάντα δύο λεπτά».
- «Γιατί ξόδεψες τόσα πολλά;»
- «Για να αγοράσω αυτά που μου είχες γράψει στη λίστα».
- «Χμμ…και δεν μπορούσες να τα πάρεις με λιγότερα;»
- «Τους παρακάλεσα, αλλά αρνήθηκαν»
- «Και εσύ πως αντέδρασες στην άρνηση τους;»
- «Είπα ευχαριστώ και πλήρωσα».
- «Σε ποιο super market πήγες;»
- «Στο τάδε…, γιατί, δεν έπρεπε;».
- «Χμμ…άκυρη η ερώτηση, πήγες στο φθηνότερο».
- «Πως αισθάνθηκες την ώρα που πλήρωνες;»
- «Χαρούμενος»
- «Πας καλά; Είχες δώσει 226.32 € όπερ 77.118 δραχμές για ένα καρότσι πράγματα και ήσουν χαρούμενος;»
- «Ναι…αλλά δεν φταίω εγώ…»
- «Και ποιος φταίει;»
- «Το ηρεμιστικό που είχα πάρει…».
- «Ααα…άκυρη και αυτή η ερώτηση».
- «Πόσο έκανε το κιλό η πάριζα;»
- «Δεν ξέρω…εγώ ένα τέταρτο τους είπα να μου βάλουν».
- «Και η φέτα;»
- «Δεν ξέρω…εγώ ένα κιλό τους είπα να μου βάλουν».
- «Το αρνάκι;»
- «Δεν ξέρω…εγώ το είδα και είπα βάλτε μου αυτό».
- «Τα μακαρόνια;»
- «Γιατί ρωτάς…έχουν τιμή; Δεν τα αγοράζεις με το μέγεθος;».
- «Κατάλαβα… Το χταπόδι μήπως είδες πόσο έκανε;»
- «Α…μη με μπερδεύεις…Να λες πάλι καλά που βρήκα…πατείς με πατώσε γινόταν».
- «Άκυρη η τελευταία ερώτηση…ξέχασα ότι δεν είσαι σε θέση να ξεχωρίζεις την τσιπούρα από τον σπάρο. Πάλι καλά που ξεχώρισες το χταπόδι…».
- «Γι’ αυτό σου λέω…δεν είμαι εγώ για τέτοια…».
- «Το καθαριστικό με την προσφορά 2+1 δώρο, πως και το πήρες;»
- «Α…το θυμήθηκα! Λοιπόν. Ήμασταν μπροστά στο ράφι τρεις άντρες με τα σχετικά σημειώματα κι όλοι κοιτάζαμε σαν χαζοί. Εμφανίστηκε μια κυρία, έριξε μια γρήγορη ματιά και πήρε ένα. Με το που έφυγε, όλοι μαζί κάναμε το ίδιο…».
- «Ναι…αλλά αυτό είναι καθαριστικό για μάρμαρα…εμείς έχουμε παρκέ…και πουθενά μάρμαρο…αυτό σου λέει κάτι;»
- «Ότι κάναμε λάθος όταν φτιάχναμε το σπίτι! Έπρεπε να έχουμε βάλει μάρμαρα».

Ήπια μια γουλιά καφέ και συνέχισα…

- «Μετά, λες κι ήμασταν συνεννοημένοι, την πήραμε στο κατόπι κι ότι αγόραζε το αγοράζαμε…κατάλαβες;»
- «Κατάλαβα…και;»
- «Στο ταμείο είχαμε όλοι σχεδόν τους ίδιους λογαριασμούς, καλό ε;»
- «#@@&%$@3@@$##@@»
- «Γιατί τσαντίστηκες;»
- «Τα 10 κούτες χαρτομάντιλα με συσκευασίες των 100, ήταν μέσα στη λίστα που σου έδωσα;»
- «Όχι…αλλά για να τα πάρει η κυρία, μάλλον ήταν προσφορά…να την άφηνα να πάει χαμένη;»
- «#@@&%$@3@@$##@@»
- «Γιατί κάνεις έτσι; Δεν θα αγοράσουμε ξανά χαρτομάντιλα για ένα χρόνο…είδες;»
- «Το προσπερνώ… Το αρνάκι ήταν ντόπιο;»
- «Να σε πω…δεν το ρώτησα, αλλά για made in Crete μου φάνηκε».
- «Και που το κατάλαβες; Σου είπε καμιά μαντινάδα;»
- «Όχι…το φαντάστηκα… αφού έγραφε φρέσκο».
- «Φρέσκο την ώρα που το σφάξανε…».
- «Ε…ναι…την ώρα που το σφάξανε δεν ήταν φρέσκο; Ήταν..άρα;…».
- «Άρα…από τις μέχρι τώρα απαντήσεις, φαίνεται ότι δεν κάνεις για καταναλωτής…».
- «Είναι κακό αυτό;»
- «Ναι…για δύο λόγους… α) θα ξετινάξεις τον προϋπολογισμό στον αέρα και β) θα με αναγκάσεις να πηγαίνω εγώ στο super market».
- «Εγώ γιατί χαίρομαι που δεν κάνω για καταναλωτής;»
- «Λίγο θα σου κρατήσει η χαρά…βρήκα τρόπο να σε φέρω στον ίσιο δρόμο…».
- «Δηλαδή;»
- «Θα χαρτογραφήσω όλα τα super market, θα απομνημονεύσεις θέσεις στα ράφια για να μη χάνεις χρόνο και θα αποστηθίσεις τις παρακάτω φράσεις: θέλω το φθηνότερο τυρί του τοστ από τα καλύτερα, θέλω την φθηνότερη πάριζα από τις καλύτερες, θέλω την φθηνότερη φέτα από τις καλύτερες και πάει λέγοντας…».
- «Ναι…αλλά και πάλι…θα με πάρουν για χαζό και θα μου δίνουν ότι θέλουν…»
- «Δεν τέλειωσα…».
- «Καλά…τέλειωνε…».
- «Θα βάλεις μαύρα γυαλιά και θα κρατάς κι ένα μπαστούνι λευκό…έτσι δε θα σε κοροϊδέψουν…θα τους πάρει το φιλότιμο και θα σου δίνουν αυτό που ζητάς…».
- «…δηλαδή θα παριστάνω τον τυφλό;».
- «Ναι…»
- «Ούτε να το σκέφτεσαι…», είπα και σηκώθηκα.
- «Που πας;», ρώτησε απορημένη η Αγάπη.
- «Σκέφτηκα κάτι καλύτερο….Θα φτιάξω μια ταμπέλα που θα λέει Επιτροπή Ελέγχου Τιμών και Ποιότητας και θα την κρεμάσω πάνω μου»…
- «Χμμ…καλή ιδέα…».
- «Καλή αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα…», είπα.
- «Τι πρόβλημα;»
- «Η στενή….».
- «Ναι, όντως είναι πρόβλημα…γιατί αν σε χώσουν μέσα, μετά θα πρέπει εγώ να πηγαίνω super market και για να μην χάνω χρόνο, θα πρέπει να πηγαίνω κοντά στη φυλακή κι εκεί θα τα πληρώνω και ακριβότερα».
- «Είδες;»
- «Ναι…όντως υπάρχει πρόβλημα…λοιπόν…το τεστ αυτό είναι βλακεία, δεν οδηγεί πουθενά και εσύ είσαι μια χαρά καταναλωτής…».
- «Δηλαδή δεν έχει άλλες ερωτήσεις;»
- «Όχι…ψυχομετρικό τεστ τέλος».
- «Και δεν σε πειράζει;»
- «Εδώ δεν πειράζει το υπουργείο Δημόσιας Τάξης που το τεστ έβγαλε ότι οι μισοί αστυνομικοί είναι ανίκανοι για όπλο…θα πειράξει εμένα;».
- «Δεν έχεις άδικο…αλλά εκεί συνεχίζουν να το κάνουν…».
- «Καλοοοοό… για πόσο καιρό; Γι’ αυτό σου λέω…μια χαρά είσαι και χωρίς το τεστ…».
- «Και δεν σε πείραξε που πήρα 10 κούτες χαρτομάντιλα;»
- «Όχι…άσε που μπορεί να έκανες και καλά…»
- «Γιατί;»
- «Αν δούμε τα σκούρα, θα βγεις στα φανάρια να τα πουλάς»!
Ο Καφετζής