Επειδή δεν μας αρέσει η τακτική της «σακούλας», τονίζουμε εξ αρχής ότι, τόσο το παρόν, όσο και το προηγούμενο άρθρο μας επί του θέματος, δεν αφορά στους μικρο-αγρότες που είτε λόγω γεωγραφικής θέσης, είτε άλλων λόγων, όντως φυτοζωούν παλεύοντας να τα φέρουν βόλτα σαν αγρότες αλλά και σαν εργάτες. Αυτούς τους βγάζουμε έξω από την «σακούλα» και τους δίνουμε χίλια δίκια.Ας έρθουμε λοιπόν στο θέμα «κινητοποιήσεις». Είδαμε τις ηγεσίες των αγροτών και τις θαυμάσαμε… Αλληλομαχαιρώματα, ύβρεις, καρφιά («εμείς είμαστε οι αγρότες, εσείς δεν είστε»). Όμως, αν ρωτούσατε τους επιφανείς εκπροσώπους της αγροτιάς για τους πραγματικούς λόγους της κινητοποίησης, είναι βέβαιο ότι κανένας δεν θα μπορούσε να δώσει μια συγκροτημένη και ολοκληρωμένη απάντηση. Τελικά, το μόνο που κατάφεραν με την τακτική και πολιτική που ακολούθησαν, ήταν να εξοργίσουν το κοινωνικό σύνολο, τις υπόλοιπες παραγωγικές τάξεις, αλλά ακόμα χειρότερα, την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μεταφέρουμε εδώ απόσπασμα από το πολύ καλό post του hack-a-day για το θέμα:
Αν νομίζουν ότι η Ε.Ε. θα τους δίνει λεφτά επ’ άπειρον είναι γελασμένοι. Τώρα κοινοτικά κονδύλια παίρνουν οι νέες χώρες – μέλη της Ε.Ε. (Βουλγαρία, Πολωνία, χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ κλπ.). Όταν στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 έπεφταν επιδοτήσεις με το τσουβάλι, πολλοί αγρότες αντί να κάνουν επενδύσεις σε μηχανήματα, εγκαταστάσεις και νέες καλλιέργειες προτίμησαν να αγοράζουν αυτοκίνητα, διαμερίσματα στις πόλεις και παραθαλάσσια οικόπεδα. Όταν πήγαιναν ειδικοί στις αγροτικές ενώσεις και μιλούσαν για νέες καλλιέργειες η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών κράτησε αρνητική στάση. Ελάχιστοι κατευθύνθηκαν προς τις νέες καλλιέργειες. Προτίμησαν να παραμείνουν στο καλαμπόκι, στο βαμβάκι, στον καπνό και τα σιτηρά που έχουν πέντε μήνες δουλειά το χρόνο και τη δουλειά τη βγάζουν αλβανοί και βούλγαροι. Έπρεπε να περιμένουν ότι θα φτάσουν σε αυτήν την κατάσταση για όλα τα παραπάνω καθώς και επειδή δήλωναν περισσότερα στρέμματα γης ή περισσότερους τόνους παραγωγής για να πάρουν περισσότερα χρήματα από τις επιδοτήσεις. …διαβάστε ολόκληρο το post του hack-a-day εδώ >>>
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Παραθέτουμε όμως ακόμα μερικές μικρές ή μεγάλες κατά την κρίση εκάστου σας, αλήθειες:
α) όλα τα σκυλάδικα και τα assbars της επαρχίας είναι γεμάτα από «αγρότες» που πεινάνε αλλά «τα ακουμπάνε χοντρά»!
β) έχουμε δει με τα μάτια μας «αγρότες» με τα ρούχα της δουλειάς να στενάζουν πάνω από τη ρουλέτα.
γ) γνωρίζουμε «αγρότες» που τα δάνεια της Αγροτικής και τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. τα έχουν κάνει σπίτια και Μπεμπε… Δάνεια που αντί να πηγαίνουν στην γη, στην ανανέωση εξοπλισμού και τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής, πήγαιναν σε προίκες και σε διασκεδάσεις. Επιδοτήσεις με «μαϊμού» χαρτιά για ανύπαρκτη παραγωγή.
δ) Ποιοι, τελικά, είναι οι αγρότες; Πότε θα συνταχθεί επιτέλους το περίφημο Μητρώο Αγροτών; Εμείς λόγου χάριν, δηλώνουμε στο Ε1 μας, επικουρικό εισόδημα από αγροτικές επιχειρήσεις και πέρα από εμάς δηλώνουν «αγρότες»: δημόσιοι υπάλληλοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, επιχειρηματίες που δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν την τσάπα από το σφυρί. Όλοι εμείς, οι «μη κατά κύριο επάγγελμα αγρότες» απομυζούμε από τον δημόσιο και από τον κοινοτικό κορβανά επιδοτήσεις για χωράφια που μας άφησε κληρονομιά ο παππούς ή που τα πήραμε προίκα.
ε) οι κινητοποιήσεις δεν γίνονται κατά τη διάρκεια της σποράς ή της συγκομιδής, αλλά κατά την «χειμερία νάρκη» του καφενείου και της πρέφας! (Εξαιρούνται οι αγρότες της Νοτίου Ελλάδας (Νότια Πελοπόννησος, Κυκλάδες, Νότια Δωδεκάνησα και Κρήτη) που αυτή την περίοδο, βρίσκονται στην περίοδο της συγκομιδής των καλλιεργειών τους)
στ) αδυνατούμε να καταλάβουμε πως γίνεται να απαιτούν οι καπνοπαραγωγοί επιδότηση (και να την παίρνουν εκβιαστικά), όταν ο καπνός δεν επιχορηγείται πλέον από την Ε.Ε. και την στιγμή που τόσες άλλες σημαντικές και εναλλακτικές καλλιέργειες (όπως πχ ο Κρόκος Κοζάνης το γνωστό σε όλους Σαφράν μια ευπαθέστατη καλλιέργεια, η Σπιρουλίνα και άλλα), έμειναν απ’ έξω από τα «500.000.000»! Μήπως ο καπνός τελικά επιχορηγήθηκε λόγω Θεσσαλικού κάμπου ή μήπως γιατί αυτό απαιτήθηκε από γνωστές καπνοβιομηχανίες οι οποίες πιθανόν να χρηματοδοτούν έμμεσα την καλλιέργεια του; Και τι θα γίνει άραγε, εάν αύριο το πρωί η Ε.Ε. «τσαντιστεί» (όπως έκανε και με την περίπτωση της Ολυμπιακής) και μας σύρει στα διεθνή δικαστήρια για επιχορήγηση μη εγκεκριμένης καλλιέργειας και μας κόψει όλες τις χρηματοδοτήσεις;
ζ) «αγρότες» δεν είναι μόνο οι γεωργοί, αλλά και οι κτηνοτρόφοι και οι ιχθυοκαλλιεργητές…αυτοί δεν πρέπει να λογιστούν και να υπολογιστούν στα «μέτρα»; Δηλαδή μόνο οι καλλιεργητικές εργασίες έχουν υψηλό κόστος και χαμηλές αποδόσεις;
Συνεταιρισμοί, Ενώσεις, Συνδικαλισμοί
Καμία αναφορά στο μεγάλο θέμα των αγροτών δεν είναι πλήρης χωρίς την επισήμανση των ευθυνών των διαφόρων Αγροτικών Συνεταιρισμών / Ενώσεων. Αντιγράφουμε από την κεντρική σελίδα γνωστής (ίσως της μεγαλύτερης στην Ελλάδα) Ένωσης αγροτικών συνεταιρισμών:
Σκοπός της Ένωσης είναι ο συντονισμός και η ενίσχυση του έργου των Αγροτικών Συνεταιρισμών μελών για την εξυπηρέτηση των επαγγελματικών και οικονομικών συμφερόντων των συνεταιρισμένων αγροτών.
Εδώ αρχίζουν πάλι τα ερωτηματικά. Οι Συνεταιρισμοί / Ενώσεις λειτουργούν με την λογική μιας επιχείρησης προς όφελος των μελών τους (αγρότες). Αυτό σημαίνει πολλά. Σημαίνει ότι αναλαμβάνουν την έρευνα της αγοράς που θα απορροφήσει τα προϊόντα, αναλαμβάνουν την επίτευξη καλών τιμών πώλησης αλλά και την επίτευξη καλών τιμών αγοράς πρώτων υλών (λιπάσματα κλπ), φροντίζουν για την σωστή διακίνηση των προϊόντων, εκτελούν εξαγώγιμο έργο και πάρα πολλά άλλα. Σημειώνουμε ότι όλα τα μέλη (αγρότες) πληρώνουν για να απολαμβάνουν τα προνόμια του «εταίρου», στις περισσότερες των περιπτώσεων με υποχρεωτικά παρακρατημένο ποσοστό από την παραγωγή τους.
Οι συνεταιρισμοί, είναι κατ’ ουσία εταιρείες λαϊκής βάσης οι οποίες όμως σπάνια έως ποτέ πληρώνουν μέρισμα. Σας λέει κάτι αυτό; Μήπως τελικά οι κινητοποιήσεις που ενορχηστρώθηκαν από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες των διαφόρων συνεταιρισμών (οι οποίες ηγεσίες στις πλείστες των περιπτώσεων αποτελούν και τα αιρετά όργανα των ενώσεων) έγιναν για να εξυπηρετηθούν δικές τους σκοπιμότητες με πρόσχημα την εκπροσώπηση του συνόλου του αγροτικού κόσμου; Εφόσον λοιπόν οι συνεταιρισμοί / ενώσεις συγκεντρώνουν στα αιρετά τους όργανα τους «ηγέτες» των αγροτών και αφού οι ίδιοι εμπορεύονται και διακινούν τα εκάστοτε προϊόντα της εκάστοτε καλλιέργειας, πως είναι δυνατόν να επιτρέπουν την ύπαρξη των «μεσαζόντων» και την ανάπτυξη των «καρτέλ» που απομυζούν τον μόχθο των αγροτών / μελών τους; Θα πείτε βέβαια ότι σε μια ελεύθερη αγορά, επιβάλλεται ο ανταγωνισμός και όταν αυτός είναι θεμιτός, λειτουργεί προς όφελος τόσο των παραγωγών όσο και των καταναλωτών. Ωστόσο, δεν μπορεί να φύγει από τη σκέψη μας ότι και μόνο η ύπαρξη των προαναφερόμενων μεσαζόντων και καρτέλ, υποδηλώνει την αθέμιτη βάση αυτού του ανταγωνισμού. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Καφετζής – Αγάπη Κ.
Ήπιαν Καφέ και σχολίασαν