Οι ήρωες της διπλανής πόρτας

976325_bΤο πρόσφατο περιστατικό με το Airbus της US Airways και την ηρωική προσπάθεια του χειριστή του που απέδωσε τα μέγιστα σώζοντας όλους τους επιβάτες και το πλήρωμα, μου έφερε στη σκέψη τους τόσους άλλους ήρωες που κυκλοφορούν ανάμεσα μας και δρουν καθημερινά. Ήρωες που μπορεί να μένουν στην διπλανή μας πόρτα και κανείς να μη τους γνωρίζει. Ήρωες των οποίων οι πράξεις περνούν απαρατήρητες και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Πληρώματα ασθενοφόρων, διασώστες, πυροσβέστες, γιατροί, αστυνομικοί (ναι, δεν είναι όλοι κακοί, υπάρχουν και ήρωες), χειριστές μαχητικών αεροσκαφών… Άνθρωποι καθημερινοί, οικείοι, γείτονες μας, που πηγαίνουν στη δουλειά τους έτοιμοι να αντιμετωπίσουν επικίνδυνες καταστάσεις μακριά από την δημοσιότητα. Άνθρωποι που πολλές φορές θέτουν σε κίνδυνο την ζωή τους για να σώσουν τον συνάνθρωπο τους και το ξέρουν μόνο αυτοί και οι συνάδελφοι τους.

Σκέπτομαι ότι κάθε φορά που βλέπουμε τον οδηγό ενός ασθενοφόρου να ξεπερνάει τα όρια του για να μπορέσει να φτάσει στο νοσοκομείο γρήγορα, εκείνη τη στιγμή κακώς δεν βλέπουμε έναν ήρωα. Βλέπουμε αυτόν που κάνει την δουλειά του, βλέπουμε κάποιον που κάνει αυτό για το οποίο πληρώνεται (συνήθως παίρνει ψίχουλα σε σχέση με αυτά που προσφέρει). Το ίδιο συμβαίνει και με όλους τους υπόλοιπους: πυροσβέστες, διασώστες, κλπ. Όλοι αυτοί γυρίζουν στα σπίτια τους το ίδιο αφανείς όπως ήταν και όταν έφυγαν για να πάνε στη δουλειά τους. Κι αν κάποιος από αυτούς, αποτύχει έστω και μια φορά, όλοι εμείς οι υπόλοιποι – οι απέξω – τον απαξιώνουμε και μαζί με αυτόν απαξιώνουμε και όλους τους άλλους μαζί και τα όσα έχουν προσφέρει μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Σε όλους αυτούς τους αφανείς καθημερινούς ήρωες, οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Ο Καφετζής

6 Σχόλια to “Οι ήρωες της διπλανής πόρτας”


  1. 1 Ιωνας Ιανουαρίου 18, 2009 στις 12:18 πμ

    Έσβησε χθες -αθόρυβα- αστυνομικός,θύμα κουκουλοφόρων του 2007.
    Χθες έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση από κουκουλοφόρους σε συναυλία στο Ελληνικό το καλοκαίρι του 2007. Όλο αυτό το διάστημα ήταν ουσιαστικά ζωντανός-νεκρός.
    Δεν ήταν αρκετά νέος,ήταν ήδη 24 ετών.
    Δεν ανήκε στη γενιά των 700 ευρώ, γιατί έβγαζε 750.
    Δεν είχε όνειρα για τη ζωή του, είχε όπλο, κι ας μην το τράβηξε ποτέ για να σωθεί.
    Δεν είχε μάνα να τον κλάψει,γιατί ήταν ένας μπάτσος, ένα γουρούνι, ένας δολοφόνος.
    Κάποιοι θάνατοι δεν πουλάνε το ίδιο, αλλά μαντέψτε, πονάνε το ίδιο.
    Ποιος είναι ο αστυνομικός; Δυστυχώς θυμηθείτε το περιστατικό….”Από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ανακοινώνεται ότι την 23.10 ώρα της 06/07/2007, δύο (2) αστυνομικοί οι οποίοι βρίσκονταν σε διατεταγμένη υπηρεσία μέτρων ασφαλείας για αποτροπή κλοπών, επιθέσεων και φθορών ξένης περιουσίας, (σπάσιμο οχημάτων, καταστημάτων ή εγκαταστάσεων κ.α αδικημάτων) όπως έχει συμβεί κατά το παρελθόν, κατά την διάρκεια συναυλίας συγκροτημάτων μουσικής στις εγκαταστάσεις του γηπέδου Baseball στο Ελληνικό, δέχθηκαν απρόκλητα δολοφονική επίθεση από πλήθος ατόμων του αντιεξουσιαστικού χώρου. Η αναίτια επίθεση έγινε από τριάντα τουλάχιστον άτομα, με ενωμένες δυνάμεις τα οποία διέπραξαν βιαιοπραγίες σε βάρος των δύο (2) αστυνομικών, με γρόνθους, λακτίσματα και υλικά αντικείμενα (σιδηρολοστούς, ρόπαλα, θλώντα όργανα),προκαλώντας σε αυτούς βαρείες σωματικές βλάβες. Ειδικότερα ο ένας αστυνομικός (γεν. 1983), φέρει βαριές κακώσεις κεφαλής, πολλαπλά τραύματα στο σώμα και νοσηλεύεται στη Μ.Ε.Θ. Νοσοκομείου, ευρισκόμενος σε καταστολή .Η κατάσταση του εγκυμονεί κίνδυνο ζωής. Ο δεύτερος αστυνομικός (γεν. 1972), επίσης νοσηλευόμενος φέρει ρωγμώδη κατάγματα στο αριστερό χέρι και μώλωπες στα πλευρά. Η βάναυση επίθεση συνεχίζει μια σειρά προκλήσεων έναντι της έννομης τάξης και ”καταδρομών” που αποδέχονται με απάθεια το ενδεχόμενο αποτέλεσμα της σωματικής βλάβης και της ανθρωποκτονίας από ”άτομα” που ασκούνται στη βία, μάλλον ως πρόταση και στάση ζωής και ως ”πολιτική παρέμβαση”.. Η Ελληνική Αστυνομία κινείται για την ανακάλυψη των δραστών”.

    Γι’ αυτό το γεγονός όμως, κανένας δημοσιογράφος δε θα φωνάξει, κανένα Ιντυμίντια δε θα γράψει αράδες, κανένας ψευτοδημοκράτης μπλογκερ δε θα αναρτήσει έστω και μία γραμμή.

    (Σου στέλνω ανήσυχε φίλε μου το παραπανω, σχετικό με το θέμα σου, άρθρο, προς επίρρωση των διαλαμβανομένων σ αυτό, τα οποία και προσυπογράφω.)

  2. 2 Domenica Ιανουαρίου 18, 2009 στις 5:52 μμ

    Συγγνωμη, προκειται μηπως για την “ειδηση” που ειχε κυκλοφορησει λιγες μερες μετα τον φονο του Αλεξη Γρηγοροπουλου, και διαψευστηκε επισημα απο την Αστυνομια??? Ελεος!!! Κι αλλους γυρους στα blogw θα κανει??

  3. 3 Ο Καφετζής Ιανουαρίου 18, 2009 στις 6:32 μμ

    @ Domenica: δεν γνωρίζω αν πρόκειται για την είδηση που λες ή για κάποια άλλη, γνωρίζοντας όμως τον Ίωνα ξέρω ότι δεν θα έγραφε κάτι που δεν ισχύει. Είναι κάτι για το οποίο είμαι σίγουρος ότι θα απαντήσει ο ίδιος.

    Το σίγουρο είναι ένα. Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι έχουν πεθάνει άνθρωποι την ώρα του καθήκοντος και δυστυχώς ο θάνατος τους δεν “ενόχλησε” κανέναν! Παραθέτω εδώ τρια link που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον…έτσι για να μην ξεχνάμε:

    Πεσόντες Πυροσβέστες
    Πεσόντες Αεροπόροι
    Πεσόντες Αστυνομικοί

    @ Τσουλφ: την καλησπέρα μας… Τα είπαμε και τηλεφωνικά.

  4. 4 Ιωνας Ιανουαρίου 19, 2009 στις 9:39 μμ

    Φιλε καφετζή, δεν γνωρίζω την προέλευση του αρθρου του οποίου δεν είμαι ο πατέρας – μου εστάλη από καλό και αξιόπιστο συνάδελφο παραμονή του δικού σου άρθρου – ούτε εγγυωμαι την αλήθεια του. Ζητώ συγνώμη αν πλανήθηκα και αν ενόχλησε, σαφώς όμως η ουσία παραμένει όπως την εντοπίζεις και εσύ. Γενικότερα πιστεύω ότι ¨..δεν είν’ ενοχοι όλοι οι δολοφόνοι ουτ’ αθώοι όλοι οι δικαστές..¨ Με τρομάζουν οι συλλήβδην αφορισμοί και οι γενικεύσεις, που η ανθρώπινη φύση μετέρχεται για να βολευτεί.
    Παρακαλώ σε διαχειριστά-φίλε, κατέβασε την σχετική ανάρτηση,που σκοπό δεν είχε να αναστατώσει , αλλά να ισοορροπίσει..
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
    Ιωνας

  5. 5 agapikappa Ιανουαρίου 20, 2009 στις 1:21 πμ

    Αγαπητέ φίλε Ίωνα,

    Δεν υπάρχει λόγος για το “κατέβασμα” της ανάρτησης καθώς όντως, ο σκοπός της ήταν να ισορροπήσει την βαρύτητα των γεγονότων. Είμαστε σύμφωνοι ότι δεν είναι αθώοι όλοι οι δικαστές, ούτε ένοχοι όλοι οι δολοφόνοι.

    Πάντα είναι πιθανό κάποιοι να ενοχληθούν και να διαφωνήσουν. Έτσι συμβαίνει σε οποιαδήποτε κοινωνία, απανταχού της γης και της ιστορίας. Η διαφορά έγκειται στο ότι, σε μια έλευθερη και δημοκρατική κοινωνία, η έκφραση της διαφωνίας είναι αναγκαία.

    Αγάπη Κ.

  6. 6 Ο Καφετζής Ιανουαρίου 20, 2009 στις 7:48 πμ

    Ίωνα καλημέρα.

    Η ανάρτηση του σχολίου σου, όπως είπε και η Αγάπη, δεν θα κατέβει. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι η είδηση που μας μετέφερες δεν ισχύει, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους θανάτους των ανθρώπων που εμφανίζονται στις λίστες των πεσόντων που έχω αναρτήσει. Πυροσβέστες, αστυνομικοί και χειριστές της Π.Α. που χάθηκαν πάνω στο καθήκον, που άφησαν πίσω οικογένειες και που οι θάνατοι τους πέρασαν στα “ψιλά” (για να μην πω ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν αναφέρθηκαν καθόλου).

    Να είσαι καλά και να έχεις μια καλή μέρα από κάθε άποψη.

    Ο φίλος σου ο Καφετζής


Υποβολή σχολίου

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s




17700 + πέρασαν από τον παλιό Καφενέ και από 4/7/08 μέχρι σήμερα:

  • 98,520 ήπιαν εδώ τον καφέ τους

Αντίο

Αγαπητοί φίλοι και αγαπητές φίλες του Καφενέ, πάει πολύς καιρός από τότε που σταμάτησα να γράφω συστηματικά. Πολλά και διάφορα έγιναν, πολλά άλλαξαν, διάφορες ανατροπές σε προσωπικό επίπεδο. Όλα αυτά με κράτησαν μακριά από το Καφενείο.

Πριν από μερικές μέρες, κατάλαβα πως το μόνο που αποζητώ πλέον, είναι να γίνω ξανά παιδί. Μπορεί αυτό που λέω να ακούγεται κάπως, αλλά είναι η μόνη αλήθεια. Διαπίστωσα ότι δεν έχω πλέον την διάθεση να ακολουθώ και να παρακολουθώ τα τρέχοντα, ούτε και να τα σχολιάζω. Έπιασα τον εαυτό μου να απέχει από κάθε “ενημέρωση”… Δείγμα του ότι μεγάλωσα; Μπορεί ναι , μπορεί και όχι.

Σήμερα που κλείνω και επίσημα το μαγαζί, το Καφενεδάκι έκλεισε 3 χρόνια, 9 μήνες και 2 ημέρες από την ημέρα που άνοιξε για πρώτη φορά στο blogspot. Στην όμορφη κοινότητα του wordpress, έκλεισε 3 χρόνια και 13 ημέρες. Δεν σκοπεύω να κάνω καμία ανασκόπηση όλων αυτών των χρόνων, άλλωστε δεν έχει και νόημα.

Το βέβαιο είναι, ότι μέσα από εδώ, γνώρισα μερικά από τα πλέον αξιόλογα άτομα, κάποια από τα οποία εξακολουθούν να περιλαμβάνονται στους ανθρώπους που εκτιμώ και επικοινωνώ.

Έχοντας πάρει την απόφαση ότι θέλω να γίνω ξανά παιδί, άνοιξα ένα νέο “μαγαζί” στο οποίο μαζευόμαστε μόνο όσοι θέλουμε να ζούμε χαλαρά και να περνάμε καλά. Καθότι “αιώνιος έφηβος” (έτσι αισθάνομαι), το νέο στέκι ονομάστηκε “αιώνιοι έφηβοι” και θα το βρείτε στην διεύθυνση:http://aionioiefivoi.wordpress.com

Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη και την συμμετοχή όλα αυτά τα χρόνια και σας εύχομαι να περνάτε πάντα καλά.

Με εκτίμηση

Πάνος Παπαδόπουλος γνωστός και ως Καφετζής

(Κυριακή 17 Ιουλίου 2011)

ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

 

Ιανουαρίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ   Φεβ »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Σελίδες

Το αρχείο του Καφενέ

Twitter Button from twitbuttons.com
Προφίλ Facebook του/της Kafenedaki Kafetzis
epikairo.gr

Λύσεις για Bloggers

GreekBloggers.com
Heraklion Blogs
Πρόσθεσε στο Cull.gr
Personal Blogs - Blog Catalog Blog Directory

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.