Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης

Αφορμή γι’ αυτό το post, στάθηκε το «κόψιμο» ενός σχολίου που άφησα σε ένα άρθρο σε γειτονικό blog. Όπως μάλιστα ανέφερε ο διαχειριστής του, το σχόλιο μου δεν πέρασε τις «εξετάσεις»!

Η κουβέντα αφορούσε την ιστορία που είδε το φως της δημοσιότητας στις αρχές του μήνα σχετικά με την άδεια που έδωσε ο Μητροπολίτης Παϊσιος στην Λέρο, για την ταφή μιας Μουσουλμάνας σε Χριστιανικό νεκροταφείο και για την τέλεση της λειτουργίας εντός του Χριστιανικού ναού. Το μόνο σχόλιο που θα κάνω σε αυτό το θέμα, είναι ότι προσωπικά δεν πείθομαι από τα «αγαθά» αισθήματα του Μητροπολίτη… Κατά την ταπεινή μου άποψη είδε την ευκαιρία για δημοσιότητα και την άρπαξε από τα μαλλιά! Κάμερες, δημοσιογράφοι να μιλάνε για το πόσο σπουδαίος άνθρωπος είναι κλπ κλπ… Πάω στοίχημα ότι οι προσκυνητές στην Μητρόπολη του θα αυξηθούν κατακόρυφα…με όλα τα συνακόλουθα… (βλέπε τάματα, βλέπε κεριά, βλέπε δωρεές)…

Το σχόλιο μου στην συζήτηση με αυτό το θέμα, αφορούσε τον διαχωρισμό των ανθρώπων βάσει θρησκείας και στην έλλειψη πρόβλεψης χώρων λατρευτικής έκφρασης για «αλλόθρησκους» (βλέπε μη Χριστιανούς Ορθόδοξους). Ανέφερα μάλιστα σαν παράδειγμα, αυτό που είδα σε μια διεθνή έκθεση στο εξωτερικό, όπου υπήρχαν μικρά δωμάτια / ναοί για όλες τις επίσημα γνωστές θρησκείες.

Πριν αναπτύξω και άλλο το θέμα, θα σταθώ λίγο στο τι προβλέπει το Σύνταγμα της Ελλάδας.

ΑΡΘΡΟ 5

2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών η πολιτικών πεποιθήσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο. Απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας.

ΑΡΘΡΟ 13

1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός.

2. Κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. Η άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη.

3. Οι λειτουργοί όλων των γνωστών θρησκειών υπόκεινται στην ίδια εποπτεία της Πολιτείας και της ίδιες υποχρεώσεις απέναντί της, όπως και οι λειτουργοί της επικρατούσας θρησκείας.

Όπως διαπιστώνουμε, ο νομοθέτης έχει προβλέψει την ελευθερία στην πίστη ανεξάρτητα από το τι Θεό πιστεύει ο οποιοσδήποτε, αλλά και την προστασία του. Προβλέπει μάλιστα την απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός. Νομικός δεν είμαι, αλλά φαντάζομαι ότι μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προβλέπεται και το δικαίωμα στην ταφή, το δικαίωμα τέλεσης γάμου κλπ βάσει των θρησκευτικών πεποιθήσεων του καθενός!

Εδώ αρχίζουν τα ερωτηματικά:

- Εφόσον το Ελληνικό Σύνταγμα προστατεύει τους «αλλόθρησκους», γιατί δεν επιτρέπεται η ταφή τους σε «επίσημο» νεκροταφείο; Και εφόσον για κάποιες θρησκείες είναι απαγορευτικό να υπάρχει ταφή σε «αλλόθρησκο» νεκροταφείο, γιατί το κράτος δεν έχει προβλέψει την ύπαρξη ειδικών χώρων εντός των «επισήμων» νεκροταφείων ή την δημιουργία ανεξάρτητων χώρων;

- Γιατί η Πολιτεία επιτρέπει στην Εκκλησία τον διαχωρισμό των ανθρώπων και την προσβολή τους βάσει της θρησκείας τους;

- Γιατί η Πολιτεία δεν έχει προβλέψει την δημιουργία ειδικών χώρων όπου οι «αλλόθρησκοι» να μπορούν να εκφράσουν την πίστη τους ελεύθερα;

- Γιατί πχ στα νοσοκομεία ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ η Ορθοδοξία; Δηλαδή αν κάποιος είναι Μουσουλμάνος, ή Εβραίος, ή Βουδιστής και εβρισκόμενος σε ένα νοσοκομείο έχει την ανάγκη να εκφράσει την λατρεία του σε αυτό που πιστεύει, δεν μπορεί να το κάνει!!! Αυτό είναι αποκλειστικό προνόμιο μόνο των Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών!!!

Για μένα δεν υπάρχει καλός ή κακός Χριστιανός, καλός ή κακός Μουσουλμάνος, καλός ή κακός Εβραίος… Υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι. Οι άνθρωποι δεν κρίνονται από την θρησκευτική τους ταυτότητα, αλλά από τις πράξεις τους. Κι ας μη βιαστούν κάποιοι να μιλήσουν πχ για την βία του Ισλάμ γιατί θα τους απαντήσω για τα αίσχη και το αιματοκύλισμα που προκάλεσαν οι Χριστιανοί ανά τους αιώνες στο όνομα του Χριστού. Είναι γνωστό ότι σε όλες τις θρησκείες υπάρχει στρέβλωση των διδαχών για εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Ο φανατισμός εκδηλώνεται παντού, ακόμα και εδώ. Μη ξεχνάμε τις διάφορες τσεμπεροφορούσες που έβγαιναν στους δρόμους κραδαίνοντας σταυρούς και εξαπέλυαν κατάρες σπρωγμένες από πύρινα κηρύγματα και έβλεπαν παντού το 666 και τον Σατανά… Ας μη πάμε τόσο πίσω… Ας πάμε στο 2000 τότε που η Ιερά Σύνοδος «έσπρωξε» στον φανατισμό και στον σκοταδισμό τους «πιστούς» Χριστιανούς και τους κάλεσε αν αισθάνονται να κάψουν το βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη με τίτλο «Μν», να το κάνουν.

Επιστρέφω στο κυρίως θέμα. Θεωρώ κατάπτυστη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κάθε Έλληνα ή ξένου μη Ορθόδοξου Χριστιανού στον οποίο απαγορεύεται η ελεύθερη έκφραση των θρησκευτικών του πιστεύω. Εδώ πλέον μιλάμε για φασισμό και για παραβίαση του Συντάγματος. Δεν επιτρέπεται ο προσηλυτισμός, αλλά επιτρέπεται ο εξαναγκασμός στον εξευτελισμό που επιβάλει η ελληνική εκκλησία σε πάσα ένα μη ελληνορθόδοξο.  Δεν απαγορεύεται πχ σε έναν Βουδιστή να εκφράσει την πίστη του, αλλά επιτρέπεται στην ελληνική εκκλησία να του απαγορεύσει να μπορεί έχει έστω και ένα δωμάτιο 2Χ2 σε ένα δημόσιο νοσοκομείο με την απειλή των «φανατικών» που θα τα κάνουν λίμπα μόνο με μια λέξη από τον Χ μητροπολίτη!!

Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο. Τα σχόλια δικά σας.

Ο Καφετζής