Επέστρεψε ο Καφετζής

Επέστρεψε ο Καφετζής…
Δεν είχε πάει Γερμανία, δεν είχε πάει Ισπανία, ούτε στην Πορτογαλία, ούτε και στο Μεξικό. Στην Κρήτη είχε πάει, στο Ηράκλειο.

Τα λόγια περιττά κι όσο πιο λίγα πιο καλά…

“Μη μου μιλάτε, αφήστε με, όχι για να ξεχάσω
μα να μπορέσω με το νου, όπου ποθώ να φθάσω….”

Το ακόλουθο απόσπασμα από τον Ερωτόκριτο, είναι το μόνο που μπορεί να περιγράψει τα συναισθήματα την ώρα που σάλπαρε το Faistos Palace από το Ηράκλειο.

“Τα μάτια δε καλοθωρού στο μάκρεμα του τόπου
Μα πια μακρά και πια καλά θωρεί η καρδιά τ’ ανθρώπου.
Εκείνη βλέπει στα μακρά και στα κοντά γνωρίζει
και σ’ ένα τόπο βρίσκεται και σε πολλούς γυρίζει.

Τα μάτια να ‘ναι κι ανοικτά, τη νύχτα δε θωρούσι,
νύχτα και μέρα τση καρδιάς τα μάτια συντηρούσι.
Χίλια μάτια ‘χει ο λογισμός, μερόνυκτα βιγλίζουν,
χίλια η καρδιά και πλιότερα, κι ουδέποτε σφαλίζουν.”

Ευχαριστώ την φίλη μου την Κατρίνα για την μαντινάδα και το απόσπασμα από τον Ερωτόκριτο..

Η δουλειά καλά πήγε, οι ρακές κύλησαν γλυκά, οι γεύσεις με βασανίζουν ακόμα (κι εκείνο το ανθόγαλο ακόμα πιο πολύ)…

Μέσα μου μια λύρα σιγοτραγουδεί και με καλεί ξοπίσω να γυρίσω…

Να έχετε ένα πολύ καλό Σαββατοκύριακο.