Μαυρογιαλούρος!

Αυτή η εικόνα είναι η μόνη που μπορεί να περιγράψει τα όσα βίωσα σήμερα! Μαύρο στους Μαυρογιαλούρους με μερικά “κιλά” γνήσια Ελληνικά φάσκελα προς κάθε κατεύθυνση…

Το λεπόν…που λέει και ο Ίωνας ο λεβέντης. Ας υποθέσουμε ότι εγώ έχω “θίξει” κάποιον και το έχω κάνει ανοιχτά, δημόσια. Πέραν αυτού, τον έχω “προσκαλέσει / προκαλέσει” να απαντήσει στα όσα του καταλογίζω. Αντ’ αυτού, ο “θιγμένος” βρίσκει την ευκαιρία και επιτίθεται δημόσια και εν τη απουσία μου, σε πρόσωπο του στενού μου περιβάλλοντος χρησιμοποιώντας την έκφραση “είσαι σε δυσμενή θέση” (εννοώντας ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο φέρει ευθύνη για τα όσα εγώ καταλόγισα στον θιγμένο). Είναι εύκολο να κάνεις τον “καμπόσο” εν μέσω του κύκλου σου χωρίς αντίλογο… Πολύ αργότερα, ο “θιγμένος” με σταματάει μέσα στη μέση του δρόμου κλείνοντας το αυτοκίνητο μου με μαφιόζικο τρόπο και ούτε λίγο ούτε πολύ προσπαθεί να μου εξηγήσει ότι τον έχω αδικήσει! Του ζητάω λοιπόν να βγει και να μου απαντήσει δημόσια στα όσα του έχω καταλογίσει για να λάβω την απάντηση: “δεν το κάνω, δεν έχω ανάγκη να αποδείξω τίποτα” και διάφορα άλλα τεινά όπως πχ να με αποκαλεί “βερνικωμένο κέρατο”... Παράλληλα δε, με διαβεβαιώνει ότι αν μάθω την αλήθεια ακόμα και για την Λουμπάρδα (θέμα λυματολάσπης) μπορεί να γίνουμε και φίλοι! Προσέξτε…όλα αυτά κατ’ ιδίαν. Τον διαβεβαιώ ότι αν μου αποδείξει πως έχω λάθος, θα βγω και θα ζητήσω δημόσια συγγνώμη και η απάντηση που λαμβάνω, είναι: “δεν έχω ανάγκη από συγγνώμες, δεν θέλω να μου ζητήσεις συγγνώμη (μεγαλόκαρδος)”. Επαναλαμβάνω την πρόκληση να απαντήσει δημόσια και να το κάνει επώνυμα. Απάντηση: εσύ εμφανίζεσαι σαν Καφετζής, δεν ξέρω ποιός είσαι…. Ήξερε όμως ποιον να σταματήσει, ήξερε να μιλήσει εναντίον μου εν τη απουσία μου… Το προσπερνώ και αυτό όπως προσπερνώ και τα υπόλοιπα που μου ανέφερε…

Λίγο νωρίτερα κάποιος άλλος (του αντίπαλου στρατοπέδου) με πλησίασε και ούτε λίγο, ούτε πολύ μου πρότεινε να ενταχθώ στο δικό του στρατόπεδο γιατί εκεί έχω “μέλλον”!!! Όταν του εξήγησα ότι δεν με απασχολεί το πολιτικό μου “μέλλον” αλλά να υπάρξουν άνθρωποι που θα εννοούν αυτά που λένε και που θα κάνουν πράξη τα όσα λένε, η απάντηση που έλαβα, ήταν: “το βασικό είναι να φύγουν αυτοί και μετά βλέπουμε, έχουμε πολλά σχέδια”!

Λοιπόν, για να το κλείσω το θέμα ΟΡΙΣΤΙΚΑ γιατί ΔΕΝ αξίζει να χαλάω τον ελάχιστο χρόνο μου προσπαθώντας να μιλήσω για τα αυτονόητα και όλοι να κρύβονται πίσω από το “δεν ξέρω”, “δεν ήμουν εγώ ήταν ο άλλος”, “δεν το είπα εγώ” (κι ας το έχει πει παρουσία πολλών). Κανείς τους δεν αξίζει τίποτα και όσοι παραπονιούνται, να σταματήσουν γιατί οι ίδιοι έχουν επιλέξει να έχουν στα κεφάλια τους αυτούς που έχουν, είτε αυτοί λέγονται βουλευτές, είτε λέγονται υπουργοί, είτε δήμαρχοι, είτε δημοτικοί σύμβουλοι, είτε σύμβουλοι των συμβούλων… Παύω να ασχολούμαι με το αν ο Χ, Ψ δήμαρχος θέλει να δώσει 4000 ευρώ από τον δημοτικό κουμπαρά για ενίσχυση κάποιου υποτιθέμενου αθλητή της περιοχής, ο οποίος όμως είναι μέλος (π.χ.) σε ομάδα άλλης περιοχής, π.χ. του Κερατσινίου. Παύω να ασχολούμαι με το αν κάποιοι άχρηστοι (αποδεδειγμένα καταστροφικοί για τον τόπο τους), επιμένουν να θέλουν να πείσουν για τα αντίθετα. Παύω να ασχολούμαι με όσους αρέσκονται να ερμηνεύουν την στάση κάποιου σκεπτόμενου πολίτη κατά πως θέλουν αποφεύγοντας συστηματικά να μείνουν στην ουσία των όσων λέει. Παύω να ασχολούμαι με όσους παρακαλούν ανώνυμα ή επώνυμα είτε να μετριάσω τους τόνους μου, είτε να τους ανεβάσω κι άλλο… Αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πάψω να ασχολούμαι με όσους από θέση “ισχύος” (όποια θέση κι αν είναι αυτή), εμπαίζουν με την νοημοσύνη μου. Δε θα σταματήσω να χτυπώ τα “κακώς κείμενα”, υπενθυμίζοντας τους ότι βρίσκονται εκεί που βρίσκονται επειδή κάποιοι τους εμπιστεύτηκαν!

Υ.Γ.1: Κανείς δεν ήξερε για τον καυγά, αλλά όλοι είχαν να καταδείξουν και κάποιο ως υπαίτιο! Σε όλους εσάς που δηλώνετε “εργάτες” για το κοινό (μας) καλό, αφιερώνω την φωτογραφία του Μαυρογιαλούρου στην αρχή του ποστ και σας προσκαλώ να αποδείξετε με έργα και όχι με λόγια και με υποσχέσεις, το ενδιαφέρον σας για τον τόπο!

Υ.Γ.2: Ζητώ συγγνώμη από τους φίλους του Καφενέ για την έκταση και την σημασία που έδωσα σε κάποια θέματα τοπικού ενδιαφέροντος (βλέπε Κορωπί), αλλά δεν γινόταν διαφορετικά.

>>>>

Την Καληνύχτα μου (και την καλημέρα μου) αδέλφια.