Ηθικό δίδαγμα!

Ηθικό δίδαγμα των τελευταίων ημερών: μη σκαλίζεις τις κουτσουλιές με την ελπίδα να βρεις χρυσό…θα σε λερώσουν οι κότες!

>>>>
Φίλες και φίλοι. Όσοι και όσες από εσάς αποφασίσετε ποτέ να ανοίξετε το στόμα σας απευθύνοντας ερωτήσεις σε αυτούς που υποτίθεται ότι βρίσκονται εκεί που βρίσκονται για το δικό σας συμφέρον ή αποφασίσετε ποτέ να εμπλακείτε «ενεργά» στον δημόσιο βίο και έχετε κάνει το λάθος να είστε «σκεπτόμενοι άνθρωποι», μη το κάνετε χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό:
- Μάσκα με ένα φίλτρο γενικής χρήσης που θα σας προστατεύσει από την δυσωδία.
- Κράνος για προστασία από τα «τούβλα» που πετάνε τα διάφορα στόματα αλλά και για προστασία από τις πέτρες με τις οποίες πιθανόν να σας λιθοβολήσουν.
- Γυαλιά εργασίας με υψηλό δείκτη προστασίας από την βλαβερή ακτινοβολία που εκπέμπουν τα «χαμόγελα».
- Ολόσωμη στολή εργασίας για προστασία από την λάσπη.
- Μπότες με ειδικό πάτο για προστασία από τα «καρφιά» και από τα λύματα μέσα στα οποία θα πατήσετε.
- Γάντια για την προστασία από μικρόβια που θα κολλήσετε από τις πολλές χαιρετούρες.

- Καλού – κακού πάρτε κι ένα φανάρι καθότι σε αυτούς τους χώρους, τα περισσότερα γίνονται και λέγονται εν κρυπτώ!

Δεν τα έχετε όλα αυτά; Καθίστε στα αβγά σας και κλωσήστε!

Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα. Λέω δυστυχώς, γιατί θα έπρεπε όλοι να ασχολούνται με τα κοινά, σε μια κοινή προσπάθεια βελτίωσης της ζωής μας. Δυστυχώς όμως, το κριτήριο επιλογής / εκλογής αυτών που καταλήγουν να κρατούν τα ινία ενός τόπου με «εντολή λαού», δεν είναι το κοινό καλό, αλλά τα διάφορα μικροσυμφέροντα. Το νερό στο αυθαίρετο, η άσφαλτος που θα πέσει μπροστά από το αυθαίρετο σπίτι στον δρόμο που ήταν ρέμα που μπαζώθηκε, το «βόλεμα» του παιδιού σε κάποια θέση, τα στραβά μάτια των υπευθύνων στις όποιες οικιστικές παρανομίες κλπ.

Στην περιοχή μου, φτάσανε κάποιοι να «πουλάνε» την ψήφο τους με αντάλλαγμα το κλείσιμο υποκαταστήματος μεγάλης και γνωστής αλυσίδας super market για να μπορέσει κάποιος να λειτουργήσει «μονοπωλιακά» το μπακάλικο του! Υπήρξαν άνθρωποι που το υποσχέθηκαν για να αποκτήσουν πρόσβαση στο πουγκί με τις ψήφους που τους κούναγε! Σε αυτό το σημείο, δεν μπορώ να μην δώσω συγχαρητήρια στον σημερινό δήμαρχο, που όχι μόνο δεν υπέκυψε σε αυτό το παράλογο αίτημα, αλλά αντέδρασε αρνητικά σε αυτές τις μεθόδους.
Νοικοκυρές που πασχίζουν να αποκτήσουν έναν τίτλο, εργολάβοι που προσπαθούν να εκλεγούν για να «ανοίξουν» τις δουλειές τους, πολιτικοί μηχανικοί που επίσης θέλουν να «ανοίξουν» τους επαγγελματικούς τους ορίζοντες, «εισοδηματίες» που απλά θέλουν να φανούν…κι όλοι τάζουν… Τάζουν λαγούς και πετραχήλια κι όταν έρθει η ώρα να αντιμετωπίσουν τα ΣΟΒΑΡΑ προβλήματα, απλά τα μεταθέτουν αλλού…ή εξαφανίζονται… Τους μιλάς για τα σκουπίδια και σου απαντούν για τις εκδρομές του ΚΑΠΗ! Τους μιλάς για την αισθητική της περιοχής και σε στέλνουν στο Χ υπουργείο. Τους ρωτάς να μάθεις για το σχέδιο πόλης και αν προβλέπονται πλατείες και αντί για απάντηση εισπράττεις την περιφρόνηση και την ερώτηση: “τώρα με ποιον είσαι; με εμάς ή με τους άλλους;” Απαντήσεις στα σημαντικά θέματα δεν έχουν… Έχουν όμως πάντα ένα “ναι” στο κάθε αίτημα για κάποιο “ρουσφέτι”! 

Κι όσοι μου καταλογίζουν ότι πολεμώ τον δήμαρχο, κάνουν λάθος. Γιατρός ο ίδιος και μάλιστα από αυτούς που δεν «χώνουν» το χέρι τους στην τσέπη του ασθενή, κάτι που του το αναγνωρίζουν όλοι. Μοναχικός καβαλάρης χωρίς συμφέρον σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο, περικυκλωμένος δυστυχώς από ανθρώπους που έχουν διάφορα συμφέροντα με πρώτο αυτό της αυτοπροβολής. Το ουσιαστικό που του καταλογίζω, είναι ότι δεν παίρνει τον βούρδουλα να βάλει σε τάξη αυτούς που ουσιαστικά τον εκθέτουν με τις πράξεις τους και να την άρνηση τους να ακουμπήσουν τα φλέγοντα θέματα.

Κλείνω και αυτό το κομμάτι, μεταφέροντας το μήνυμα που άφησε ο Καπετάνιος σε πρόσφατο ποστ αναφερόμενος σε όλους αυτούς τους άχρηστους:
“Άχρηστους”. Αυτούς που την ανικανότητά τους, την προσωπική, επαγγελματική, συναισθηματική, οικογενειακή τους αποτυχία την “κρύβουν” μέσα σε ομάδες (δημοτικές, πολιτικές, πολιτιστικές, αθλητικές κλπ). Χάνονται στο πλήθος, αλλά ταυτόχρονα διατείνονται ότι συμμετέχουν ενεργά στα κοινά. Αντί να έχουν τα μάτια και τ’ αυτιά τους ανοιχτά και να μαθαίνουν, αντιδρούν στις υποδείξεις με ύβρεις και λάσπη, ακολουθώντας την μέθοδο του Gebbels: “Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, όλο και κάτι θα μείνει”. Σε όλους ενυπάρχει ο εγωισμός, αλλά ο νοήμων άνθρωπος, προσπαθεί να τον ελέγξει. Ο “Άχρηστος” και ο “Βλάξ”, όχι. Είναι έρμαιο των παθών του.

Θα μου πείτε τώρα: δεν υπάρχει ένας ικανός; Υπάρχουν ικανοί και αγωνίζονται νυχθημερόν, αλλά δεν φαίνονται. Είναι αυτοί που δεν τους βλέπεις και δεν τους ακούς γιατί δεν αρέσκονται στις μεγαλοστομίες και στις μεγαλόσχημες χειρονομίες. Αυτοί που οι διάφοροι μεγαλόσχημοι τους κρύβουν γιατί χαλάνε την πιάτσα και που πολλές φορές τους αναγκάζουν ακόμα και σε οικιοθελή απομάκρυνση. Φυσικά και υπάρχουν και τους ξέρουμε και είναι αυτοί που δεν προβάλλουν την «δήθεν» επιτυχία τους (καθότι ήδη πετυχημένοι) και που δεν διατυμπανίζουν τα έργα τους γιατί αυτά φαίνονται.

>>>>

Πάλι καταπάτησα την υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου να μην ασχοληθώ ξανά με όλα αυτά, αλλά κοντεύω να σκάσω με την απίστευτη σαπίλα που βίωσα πλέον εκ των έσω… Γιατί αλλιώς είναι να κάθεσαι και να «μιλάς εκ του ασφαλούς» και να λες «οι έτσι, οι αλλιώς, οι μπήξε και οι δείξε» και αλλιώς είναι όταν τους αντιμετωπίζεις σε προσωπικό επίπεδο.

Φτου! Συγχύστηκα πάλι! Πάω να φτιάξω έναν φραπέ, γλυκό πετιμέζι άνευ γάλακτος, να έρθω στα ίσια μου.