Χαίρεστε…

Καλησπερίζω άπαντες.

Μια ιδιαίτερη καλησπέρα στον κο Λιώνη από το Κορωπί. Λυπάμαι αν σας έφερα σε δύσκολη θέση, αλλά δεν φταίω εγώ… Ποιος σας είπε να “παίξετε” ένα τόσο χαζό και παιδαριώδες παιχνίδι;

Σαφέστατα και δεν περιμένατε να βρεθεί κάποιος γνώστης…και που να ξέρατε μάλιστα ότι μια από τις ειδικότητες μου, είναι η σχεδίαση ιστοσελίδων! Επειδή λοιπόν, τούτος ο Καφετζής ΔΕΝ χαρίζεται σε ανθρώπους που πασχίζουν να αποδείξουν την ανωτερότητα τους με ψεύτικα μέσα, σας απονέμω 2 ρόμπες! 

Για τους “περίεργους” που δεν ξέρουν την ιστορία: κάντε κλικ εδώ και διαβάστε ολόκληρο το ποστ… Σας το υπόσχομαι, στο τέλος θα γελάνε και τα μουστάκια σας Κι αν δεν έχετε μουστάκια δεν πειράζει… Σημασία έχει ότι θα περάσετε καλά

 

>>>>

Πάει και αυτό φίλοι μου… Βάζω τα μπρίκια στη χόβολη να γίνει ο Καφές και συνεχίζω.

>>>>

Φίλτατες και φίλτατοι. Διαβάζω σήμερα ότι η Ζήμενς ετοιμάζεται να απολύσει το 4% του εργατικού της δυναμικού ανά την υφήλιο (περί τους 17000 ανθρώπους), λόγω των δυσμενών οικονομικών καταστάσεων που ταλανίζουν τον πλανήτη. Αν υπολογίσουμε ότι οι μισοί από αυτούς έχουν οικογένεια (άντε των δύο ατόμων), αυτό σημαίνει ότι περίπου 25000 άνθρωποι συνολικά δεν θα έχουν να φάνε!

Πριν μια εβδομάδα (πάνω-κάτω), η διεθνής αλυσίδα καφενείων πολυτελείας Στάρμπακς, ανακοίνωσε το κλείσιμο 600 υποκαταστημάτων της στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Πριν λίγο καιρό, ανακοινώθηκε ότι η Φόρντ Αμερικής, κλείνει κάποιες μονάδες παραγωγής για ένα χρόνο… Όπως πάει το πράγμα, εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο θα βρεθούν άνεργοι χωρίς μέλλον και χωρίς ελπίδα. Μη φανταστείτε φυσικά ότι η Ελλάδα θα μείνει έξω από το χορό…

Όμως…ως γνωστόν, ο Έλληνας δεν καταλαβαίνει από αυτά. Θεωρεί εαυτόν πιο έξυπνο από τους κουτό-φραγκους και ελπίζει ότι αυτός δεν θα πεινάσει. Δείτε γύρω σας τι συμβαίνει… Όλα αυξάνονται καθημερινά, όλοι γκρινιάζουν…αλλά όλοι τρέχουν να πάρουν τα “έξυπνα” διακοποδάνεια και να αποκτήσουν τις ακόμα πιο “έξυπνες” φάκες / κάρτες, που τις βάζεις στην μαγική οπή και σου δίνουν ευρώπουλα! Πολλά ευρώπουλα, όσα θέλεις… Πάρε ευρώπουλα να έχεις…!!!!

Πρέπει να είμαι από τους ελάχιστους εν Ελλάδι που α) δεν έχω πιστωτική κάρτα και β) δεν έχω πάρει ούτε διακοποδάνειο, ούτε Χριστογενοδάνειο, ούτε Πασχαλοδάνειο, ούτε Παπουτσοδάνειο… Κανένα δάνειο! Πληρώνω μόνο με μετρητά και αγοράζω αυτά που θέλω να αγοράσω και όχι αυτά που θα ήθελα να αγοράσω για να ικανοποιήσω την ματαιοδοξία μου… Πολλές φορές αναρωτήθηκα μήπως είμαι “μαλάτσας”. Είμαι; Δεν το νομίζω… Απλά αρκούμαι σε αυτά που μου είναι χρήσιμα και ευκολύνουν την ζωή μου και όχι στα επιπλέον που εν τέλει θα δυσκολέψουν τη ζωή μου. 

Το ζήτημα είναι να ζεις καλά και όχι μίζερα. Η υπερκατανάλωση δεν σημαίνει “καλή ζωή”. Στις μέρες μας σημαίνει “μίζερη ζωή”! Όταν ένας άνθρωπος φτάνει στο σημείο να χρωστάει της “Μιχαλούς” γιατί θεώρησε ότι “καλή ζωή” είναι το ακριβό το κάμπριο, το χάι τεκ ρολόι, το χομ σίνεμα και τα παπούτσια των 500 ευρώ, μόνο καλή ζωή δεν περνάει… Πόσο μάλλον όταν αυτός ο άνθρωπος, είναι της τάξης των 1000 ευρώ το μήνα βαριά-βαριά! Εγώ δεν συγκαταλέγομαι στους χαμηλόμισθους. Θα έλεγα μάλιστα ότι βρίσκομαι πολύ πάνω από τον μέσο όρο από μισθολογικής πλευράς. Κάλλιστα θα μπορούσα να έχω πιστωτικές κάρτες χωρίς το άγχος της αποπληρωμής τους και να μεταφέρω τα μηνιαία έξοδα μου σε εξάμηνα και δωδεκάμηνα χωρίς να με ενοχλούν τόκοι και επιτόκια. Είμαι βλάκας που δεν το κάνω; Για κάποιους μπορεί και να είμαι. Δεν είμαι τσιγκούνης (θα έλεγα μάλιστα ότι είμαι το ακριβώς αντίθετο), αλλά είμαι της φιλοσοφίας ότι ακουμπάμε μέχρι εκεί που φτάνουμε και ακουμπάμε αυτά που πραγματικά θέλουμε και μας εξυπηρετούν. 

Ο Έλλην, δυστυχώς, ζει για το “πουλ-μουρ” και όχι για την πάρτη του. Δεν προσπαθεί να καλύψει τις πραγματικές του ανάγκες, αλλά τις πλασματικές, αυτές που θα τον κάνουν να αισθανθεί πιο σπουδαίος και πιο τρανός από τους άλλους. Αυτό γίνεται σε όλα τα επίπεδα, από την αγορά σπιτιού μέχρι την αγορά σκάφους, αυτοκινήτου, ρολογιού κλπ. Ας πάρουμε ως παράδειγμα τα αυτοκίνητα (το αιώνιο κόλλημα του Έλληνα). Οι περισσότερες Ελληνικές οικογένειες, έχουν παιδιά. Ένα ή δύο δεν έχει σημασία. Επιπλέον ταξιδεύουν στην επαρχία με κάθε ευκαιρία κουβαλώντας κι ένα κάρο συμπράγκαλα μαζί. Ποιο θα ήταν το πλέον χρήσιμο αυτοκίνητο για κάθε Έλληνα οικογενειάρχη; Ένα στέσιον βάγκον ή ένα πολυμορφικό. Πόσα τέτοια κυκλοφορούν στην Ελλάδα; Ελάχιστα σε σχέση με τα υπόλοιπα. Ένα στέσιον ή ένα πολυμορφικό “δεν μπαίνει” στο μάτι του άλλου!! Στην Γερμανία πχ (αναφέρομαι εκεί λόγω προσωπικής εμπειρίας), το 80% των αυτοκινήτων, είναι στέσιον και πολυμορφικά! Γιατί άραγε; Για τον απλούστατο λόγο, ότι ο Γερμανός ενδιαφέρεται να κάνει την δουλειά του, ενδιαφέρεται να εξυπηρετήσει τις πραγματικές καθημερινές του ανάγκες και δεν τον ενδιαφέρει η γνώμη του άλλου! Ο μέσος Γερμανός δεν αγοράζει Πόρτσε τζιπ ούτε και Μερτσέντες τζιπ μου-λου 420 κι ας παίρνει τα τριπλάσια από έναν Έλληνα. Δεν μπαίνει στην διαδικασία να ξοδέψει 100.000 ευρώπουλα σε 4 ρόδες, ακόμα και αν τα έχει. 

Ερωτώ λοιπόν…φίλτατες και φίλτατοι…ερωτώ το αυτονόητο, το χιλιοειπωμένο από εκατοντάδες άλλους… Ως πότε πιστεύεται ότι θα αντέξει ο μέσος Έλλην να χρεώνεται για ένα “πουλ-μουρ”;

Παρακαλώ πολύ σταματήστε να αναμασάτε καραμέλες με γεύση: “δεν φταίει αυτό, φταίει ο πληθωρισμός, φταίει η διεθνής συγκυρία, φταίει το ένα, φταίει το άλλο”!!! Φταίνε και αυτά, δεν λέω…αλλά όταν εσύ βγάζεις με το ζόρι 1000 ευρώπουλα και χρωστάς 20-30-40.000 ευρώπουλα γιατί ήθελες σκάφος, διακοπές στο Γκραν-Σινιέ Χοτέλ, Πάσχα στα χιόνια, Μπεμπέ τζιπ, τσάντα Κούτσι Κουκούτσι και μεζονέτα στο Μπουρμπούτσι, δεν σου φταίει ο πληθωρισμός, ούτε το τι συμβαίνει στο χρηματιστήριο της Λιμνούπολης και του Μίκι-Σίτυ! Φταίει το κεφάλι σου, που ο καλός Θεούλης στο παρέδωσε με ένα μυαλό που δεν το χρησιμοποιείς. 

Καλή ζωή σημαίνει να περνάς καλά και όχι να ξυπνάς με το άγχος ενός χρέους. Καλή ζωή σημαίνει να έχεις καλούς φίλους και όχι “πουλ-μουρ” γνωστούς με τους οποίους θα συναγωνίζεσαι στο ποιος έχει να επιδείξει το καλύτερο χομ σίνεμα. Θα κλείσω αυτό το εκνευριστικό ποστ μεταφέροντας εδώ ένα ποίημα του Βρεττάκου που είχε αναρτήσει στον παλιό Καφενέ ο Ίωνας:

ΧΑΙΡΕ

Θείο φως του απογεύματος!
Πέφτοντας πάνω στο μυαλό σχηματίζει μικρές χαραδρώσεις σαν αυτές των βουνών.
Προετοιμάζει πηγές.
Στίχοι ολόχρυσοι ίσως θα στολίσουνε τον αιώνα.
Χαίρέ Κύριε Ήλιε! Χαίρε Αγάπη! Ζωή χαίρε!

Θεέ,

σ’ ευχαριστώ για όσα γράφω, μα πιότερο σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό το άγραφο ρίγος που νοιώθω.
Και πάλι: Χαίρε Κύριε Ήλιε!

Νικηφόρος Βρεττάκος